257. De s. Iohanne Evangelista.

la. Laudes Deo concinamus,

Concinentes attendamus

Ad montes aromatum,

1 b. Unde nobis matutinus

Hos et imber vespertinus

Electorum dogmatum.

2 a. Ad sublimem caeli statum

Volans vocat ad volatum

Pullos suos aquila,

2 b. Ubi nidum collocavit

Et adultos fetus alit

Verbi Dei simila.

3 a. Ubi summa latet quies,

Ubi verbum Dei dies

Diei eructuat.

3 b. Hoc Iohannes de profundo

Toti certum traxit mundo,

Quod ultra non fluctuat.

4 a. Caelum caeli penetravit

Et celatas reseravit

Opes sapientiae;

4 a. Tamquam fulgur de sub caelo

Solo verbi stravit telo

Congressum perfidiae.

5 a. Supergressus umbram rei

Rem progressus speciei

Vidit specialiter ;

5 b. Esse rerum formam, vitam,

In auctore rerum sitam

Sensit aeternaliter.

6 a. In ipsius centro solis

Solis veri, verae prolis,

Unionem reperit.

6 b. Parem patri contemplatur

Natum et hoc attestatur

Verbis, scriptis asserit.

7 a. Hic in rivis maior rivus,

Quos divisos ex se vivus

Fons profert viventium;

7 b. Hic coniunctus vero fonti

Tanto maior, quanto monti

Fit vicinus montium.

8 a. In dilectis praelectus

Infra cenam super pectus

Requievit Domini.

8 b. Unde vase pleno hausit,

Quod ab aevo Deus clausit

Et celavit homini.

9 a. Spreto nexu maritali

Dei verbo speciali

Copulatur foedere:

9 b. Hic symmistes summi regis

Nova novit novae legis

Edicta proponere.

10 a. Cum de cruce Christus ma-

trem

Illi credit, sibi fratrem

Creat, matri filium.

10 b. Felix homo sine pari,

Hoc in dono singulari

Non admittit socium.

11a. Adoptivus speciali

Natus iste naturali

Nos per matrem filio

11b. In superna pace iungat,

Ubi nulla nos compungat

Malorum confusio.