QUAESTIO I.

An Eucharistia sit Sacramentum novae legis ?

Alens. 4. p. q. 30. ro. 1. a. i. 2. 3. D. Bonav. hic 2. p. a. 2. q. 2. Richard. a. 1. g. 1. D. Thom. g. i. a. 1. et 3.p. q. 73. art. 1. Saar. 3. p. tom. 3. d. 39. s. 1. Bellarm. de Sacr. Sachar, lib. i. et 2. Coccius in Thesaur. tom. 2. lib. 6. art. 1.

Ad primum sic proceditur et arguitur, quod Eucharistia non sit Sacramentum novae legis. Primo, quia Sacramentum novae legis est signum gratiae collatae in eo, qui recipit Sacramentum; sed Eucharistia non est hujusmodi, quia manet in altari post consecrationem, et nulli per ipsam gratia datur.

Item, Sacramenta novae legis . efficiunt quod significant ; non sic Eucharistia, quia significat, vel figurat verum corpus Christi, et sanguinem contineri sub illis speciebus: sed illae species hoc non efficiunt, nam respectu ejus non potest aliqua virtus finita habere causalitatem.

Item, Sacramenta novae legis habent aliqua verba, quae sunt forma ; non sic Eucharistia, quia verba quae sunt forma Sacramenti, oportet esse simul cum Sacramento: verba autem Eucharistiae non sunt simul: tum quia Eucharistia manet verbis non manentibus; tum quia dum verba sunt in prolatione, non est Eucharistia, sed in fine prolationis.

Item, dicitur 4. Metaph. quod non unum significat, nihil significat. Eucharistia non est signum unum, seu Sacramentum, nec significat unum Sacramentum: ergo, etc. Probatio minoris, quia aliud signum est species panis, aliud signum species vini; et habent aliud et aliud significatum, quia unius significatum proprium est corpus Christi, alterius autem est sanguis.

Contra, de consec. dist. 2. in Sacramentorum oblationibus loquitur de Eucharistia, et ibidem non oportet in Sacramento aliud offerre, praeter, etc.