204. (1.) In Festo 8. Privati.

Prosa I.

1. O Private, nunc cantemus,

Nos qui tibi congaudemus

Speciali gratia.

2 a. Gaude, Mimas, et exsulta,

Cane tuba et resulta

In Privati gloria;

2 b. In patronum tibi datua

Fuit sanctus vir Privatus,

Hoc sit in memoria.

3 a. Illa dies sit in laude.

Canat chorus, plebs adplaude,

Dies est laetitiae !

3 b. Sanctus martyr sublimatur

Et in caelis collocatur,

Coronatur hodie.

4 a. Sprevit mundum blandientem

Et contempsit saevientem

Sancta fultus gratia ;

4 b. Sprevit mortem et tormenta,

Huius mundi blandimenta

Sprevit ut inania.

5 a. Vis audire, quam amandus

Atque quantum venerandus

Vir hic est egregius?

5 b. Vir per saecla reverendus

Et a cunctis iam colendus

Te docet Ogidius,

6 a. Qui hunc fecit in patronum ;

Magnum fuit Dei donum,

Magnum privilegium.

6 b. Huius preces quaerit viri,

Huius prece vult muniri

Vir, Dei armarium.

7 a. Ex quo tantus, tam excellens,

Tantis miris iam praecellens,

Huius vult suffragia,

7 b. Nos ad illum nunc canamus

Et pro posse extollamus

Illius magnalia.

8 a. Vere fuit pastor bonus,

Nam deponit carnis onus

Ovi iam compatiens,

8 b. Soli Christo adhaerebat,

Solum Christum diligebat,

Solum Christum sentiens.

9 a. Est laudandus, nam amavit

Et vivendo collaudavit

Sanctam sapientiam,

9 b. Satis leve venerari,

Magnum eius imitari

Fidem, patientiam.

10 a. Qui [sui] pontificatus

Curam gerit sublimatus,

Sic spernebat saeculum,

10 b. Quod vivebat eremita

Et illius erat vita

[Cunctis] in miraculum.

11a. Venit tortor, indignatur,

Furit, torquet et minatur

Dicens: diis immola;

11b. Sanctus vero, fide fortis,

Spretis huius minis mortis

Surda spernit idola,

12 a. Inde flammis cruciatur,

Novis poenis laceratur

Ob fidem catholicam,

12 b. Victis mundi blandimentis,

Victis poenis et tormentis

Aulam intrat caelicam.

13 a. Sancte noster advocate,

Tu da nobis, o Private,

Soli Deo vivere,

13 b. Nos, qui tibi hinc cantamus,

Fac cum Deo, ut speramus,

In excelsis canere.

2(55. (2.) In Festo S. Privati.

Prosa II.

1 a. In prosis et concentibus

Est congaudendum omnibus

In Privati praeconio,

1b. Dux Gravalorum bravium

Adeptus est, ad gaudium

Congaudet summa contio.

2 a. Praesul, lucerna patriae,

Totius virtus gratiae,

Constructor vitae caelitus

2 b. Aspirans ad caelestia

Sprevisti transitoria,

Repletus dono spiritus.

3 a. Novis poenae generibus

Multatus es et fustibus

Propter fidem catholicam,

3 b. Tyranni poenas negligis

Et, dum hanc mortem subigis,

Aulam subinfras caelicam.

4 a. Retro transactis saeculis

Quantis fulges miraculis,

Quis adnarrare sufficit?

4 b. Sic solebas refundere

Audentes tuos laedere,

Quod audire me reficit.

5 a. Vir celebris memoria,

Pravorum fessis rabie

Succurre tuis precibus,

5 b. Tu nostrum es solacium,

Exsurge in auxilium

Nobis ad te clamantibus.

6 a. Fac [vincere] haec saecula,

Reviviscant miracula

Tuae mirae potentiae,

6 b. In sancta Dei gratia

Responde de iustitia

Donanti se calumniae.

7 a. Res tuas multi rapiunt,

Fac, ut discant, qui nesciunt,

Quae tua sit potentia;

7 b. Hos tuo tunde gladio.

Quibus gratis est odio

Tibi data familia.

8 a. Fac, plebs tua cognoscere

Te sciat et diligere

Et sursum quaerat gaudia ;

8 b. Fac tuis senatoribus

Donetur tuis precibus

Hic pax et post haec gloria.