QUAESTIO VIII.

Utrum qualitas primae speciei sit potentia activa ?

D. Thom. 1. 2. q. 49. art. 3. et in 3. dist 23. q. 1. art. 1. Medina, 1. 2. q. 49. art. 3. Duranti. in 3. dist.23. q. 4. Palud. q. 2. Guliel. de Rub. q. 1. art.3. Bacon.in 2. 28. dist. q. 1 . art. 3. Capriol. in dist. 17. q. 1. Satas tract. 10. disp. 1. sect. 2. Fons. hic c. 5. q. 4. Vasq. 1. 2. disp. 83. num. 4. Suar. disp. 44. Met. sect. 5. et 6. Hurt. disp. 16. de anima. Vide Scotum in 1. d. 17. q. 2. g. concedo igitur, et sig. qui vellet, et q. 3. ibid.

Et videtur quod non, quia potentia est qua habens potest simpliciter ; per habitum autem non videtur aliquis posse simpliciter, sed sic, puta faciliter, vel delectabiliter, vel expedite, si enim habitu simpliciter posset: ergo ante illum esset simpliciter impotens, et ita actus praecedens habitum non esset ejusdem rationis cum actu sequente generationem habitus; ergo nec ex praecedentibus generaretur habitus.

Contra, Aristoteles in littera hujus 9. c. 2. omnes artes et factivae scientiae potentiae sunt principia, nam permutativa in alio, aut inquantum aliud.

Ad quaestionem, qui poneret omnem potentiam, in qua est habitus, esse praecise passivam, haberet consequenter dicere, ut videtur, quod habitus non est activum principium.

Sed quomodo habilitatur aliqua potentia ad patiendum, maxime si est ex se summe disposita, sicut est de intellectu respectu intellecbionis? Quomodo etiam uti habitu est in potestate habentis, secundum Aristotelem, si usus ejus (licet improprie dicatur usus) sit tantum in patiendo? pati enim non est in potestate patientis.