Scholium.

Rejecta opinione negante activitatem habitui, tenet eum esse activum, non substantiae actionis, sed modi ejus, de quo fuse agit 1. d. 17. q. 2. et 3. Ubi etiam tenet problematice non esse activam, explicans quomodo cum hoc inclinat ad actus. Itaque in hac quaestione nihil resolute tenere videtur.

Ideo aliter potest dici quod habitus, qui est in potentia activa est principium activum, et hoc expresse vult Aristoteles sicut adductus est in arguendo. Et etiam in 5. lib. cap. de potentia dicit : Ars medicina lis potestas ens existet utique in sanato, ubi exponit definitionem potentiae activae. Et in isto 9. cap. 4. dividit potentias in innatas et acquisitas ; et hoc vel consuetudine, ut quae est fistulandi; vel disciplina, ut quae est artium, patet, etc. Sed saltem loquendo de habitibus acquisitis, non videtur habitus esse potentia eodem modo, quo potentia naturalis, in qua est habitus, dicitur esse potentia. Nam talis habitus non videtur esse principium activum, ita quod simpliciter principiet aliquam actionem, secundum substantiam ; est tamen potentia activa, quia ut activum principiat aliquem modum actionis, qui modus accidens est respectu actionis. Si enim posset eadem actio stare quandoque virtuosa existens, quandoque esse non virtuosa, pateret modum illum, quem dat sibi virtus, esse accidens actioni: nunc autem actio, quae manet non potest transmutari a modo uno in modum oppositum, sed quemcumque modum habet cum est, transeunte ipso sub illo modo transit etiam simpliciter, ita quod modus omnis actionis propter modum essendi actionis, inseparabilis est ab ea; nec tamen minus est accidens, et ita quod principiat illum modum, vere est principium, licet non ita perfecti entis, sicut si esset principium actionis, cujus est ille modus.

Ad argumentum patet ex solutione quaestionis.

ANNOTATIONES.

Sequitur quaestio octava in cujus principio posset signari ille textus, qui quotatur post oppositum, sed hic omisi, ut supra notavi.

In principio solutionis tangit unum modum dicendi breviter, quem impugnat paucis. Quaere copiose primo, d. 17. ad haec.

Deinde ponit suum proprium modum dicendi expedite, et notanter ; quem confirmabis et declarabis, atque defendes ex dictis in primo ubi supra, et in quodlibeta quaest. 18. et in 3. dist. 13. et in materia de habitibus, et alibi saepe. Quaere in Ethicis, et alibi plura ad haec, addendo et subtrahendo ut scis. Tertia etiam d. 1. et 49. 4. et 14. q. quodlibeti ad haec invenies. Quaere Henricum, Quodlibeto 4. q. 10. et Goffr. et Thomam in primo vbi supra, et 1. 2. quaest. 49. art. 3. copiose.