282 Acta Apostolicae Sedis - Commentarium Officiale

« Illmo... cum adsistentia a R. D. ...Sacrista », nulla fit quaestio, nec

mens quidem conficitur fuisse Vicarii Capitularis, in hac re, suo decreto

qu idquam derogare, quamquam non satis apparea t hoc ius assistendi

esse in Canonico Sacrista pr ivat ivum seu exclusivum. - Quo vero ad

alterum, seu praecipuum ius, revera a lege iam data deflectens, tenendi

unicum librum Confirmatorum pro tota dioecesi, loco parochorum, illud

tueri Canonicus recurrens debet, non adversus Vicarium Capitularem,

qui suo decreto explicite illud praesupposui t et praeservavit , hanc anti-

quam praxim dioecesanam componere s tudens cum novorum canonum

praescriptis, sed potius adversus Capitulum, qui sua deliberatione cen-

suit, in casu satius esse inducere ius commune can. 470, § 1. Nec dene-

gandum, si res sub aspectu mere theoretico consideretur videri in casu

ea esse praxis Melphictensis, quae a Codice noviter dato non revocetur,

ideoque sustineri adhuc possit. Si enim consideretur quatenus est ius

quaesi tum sive Capitulo, sive Sacristae Capituli nomine, iure servatur

vi can. 4; si qua tenus est consuetudo a duobus et u l t ra saeculis vigens,

succurri t can. 5; si tandem, quod rectius videtur, habea tu r t amquam

lex et s ta tu tum dioecesanum (nam et in Constit. Synodal, episcopi Lof-

fredi, a. 1673, cap. XXII, legitur: « In nostra cathedrali Ecclesia, in qua

« Sacramentum hoc ministrari solet, Confirmatorum liber conficiatur »),

potest quidem prima fronte abrogata censeri vi can. 6, I o qua tenus ,

« opposita praescriptis huius Codicis », in casu, canoni 470: verum sedulo

a t tendendum est praefatam praxim opponi t an tummodo cuidam prae-

scripto secundario can. 470, non vero ipsi legi: praecipuum enim obie-

ctum legis, in casu, est ut habea tur liber Confirmatorum, secundar ium

ut habea tur a parochis: porro Melphicti habe tur liber Confirmatorum,

licet unus pro tota dioecesi, in cathedrali . At vero oppositio iuri com-

muni , quando cadit in eo quod est secundarium, servato praecipuo

obiecto legis, non videtur secumferre abrogat ionem praxis.

Haec tamen theoret ice: in praxi autem duo consideranda sunt .

Alterum est, quod dum Capitulum censet et optat in rem inducendum

esse ius commune, non videtur Canonico Sacristae ius inesse obsi-

stendi, quum non agatur de re propria, sed capitulari, immo nec per-

sonam habeat Canonicus, qua, sine Capitulo, querelam movere possi t .

Enimvero ex actis docemur (prout iam liquet ex. gr. ex citatis verbis

Constit. Synod. 1678) curam et onus conficiendi l ibrum commissum

fuisse Capitulo, seu « Cathedrali Ecclesiae », quod ad rem diligentiam

seu minister ium Canonici Sacristae postea elegit: nonnisi quippe ab

a. 1684 libri Confirmatorum exhibiti (ab a. 1614 incipientes) mentionem

praeseferunt Canonici Sacristae, quae dignitas ut quinta erecta fuit