QUAESTIO XI.

Utrum potentia passiva possit terminari ad quodcumque ens causatum?

Quoad 1. sensum Tituli, vide D. Thom. p. q. 45. art. 4. et 8. Albert. 1. de anima et cteteros auctores vit. supra lib. 7. q. 10. Quoad 2. sensum vide Arist. 2. de Caelo, Text. com. 64. et seqq. Item 2. de Gen. Text: com. 8. Item Doct. supra q. 6. hujus et 16. citatos auctores. Quoad 3. sensum vide Coninib. in lib. 1. in Physic. cap. 9. q. 10. artic. 1.

Et arguitur quod sic, quia Philosophus vult 12. hujus cap. 2. quod omnium sunt principia proportionaliter eadem, quia sicut in substantia est potentiale, et actus, et privatio, tria principia, ita in quolibet genere, tria proportionaliter alia ab istis, sicut alia genera differunt a substantia: cujuscumque autem est proprium principium passivum, illud est potentiae passivae.

Contra, tunc in omni genere esset propria mutatio. Consequentia ostenditur, quia motus in communi, ut scilicet extendit se ad mutationem, definitur in 3. Physicor. quod est actus, etc. ista invenietur in omni genere dato antecedente. Confirmatur, quia potest intelligi sine mutatione termini potentiae passivae, ut principiatum produci per hoc, quod suum principium potentiale de propria privatione reducitur ad actum proprium: consequens, et si non videatur esse contra Aristotelem in 5. Physic. ponentem motum tantum in tribus generibus, quia ibi stricte accipit motum, tamen rationes quibus probat motum non esse in relatione, propter hoc scilicet quod potest de novo inesse alicui ad mutationem alterius, et in actione, quia tunc esset actionis actio in infinitum, aeque improbant mutationem in istis, sicut et motum.