286. De sancto Martino.

1 a. Confessorem sanctissimum,

Sacerdotem dignissimum

Recolat ecclesia;

1 b. Voce laeta, vita munda

Laudet gaudens et iucunda

Martini sollemnia.

2 a. Natus hic de Pannonia,

Nutritus in Italia,

Militavit Caesari.

2 b. Hostis cessit et se dedit,

Quod Martinus Deo credit,

Sicque vicit Caesari.

3 a. Hic adhuc catechuminus,

Testis est ipse Dominas,

Pallio dimidio

3 b. Pauperem cooperuit.

O Deus, quantum caluit

Amoris incendio,

4 a. Quem nec pressit vis algoris,

Nec repressit frons pudoris

Pro truncato habitu!

4 b. Quid vellet veste duplici,

Qui hoc egit de simplici

Tactus sancto spiritu?

5 a. Tres defunctos suscitavit,

Trinitatem designavit

Hoc facto per omnia.

5 b. Matrem fecit is fidelem

Patrem linquens infidelem

In sua perfidia.

6 a. Haereticos expugnavit,

Pestes, morbos effugavit

Eiecit daemonia.

6 b. Fanum fregit et idola

Conversa gente dyscola

Dei ad obsequia.

7 a. Ad pontificatum tractus

Deridentem suos actus

Cognovit in spiritu.

7 b. Sedem tamen praesulatus

Obtinuit vir beatus

Briccio pro libitu.

8 a. Sacramenta dum tractavit,

Super caput rutilavit

Eius globus igneus;

8 b. Ignis ignem figurabat

Caritatis, quo flagrabat

Vir totus empyreus.

9 a. Iste fulsit miris signis

Operibus dignus dignis,

Quorum tanta copia,

9 b. Quod deseret referentem

Prius prorsus et legentem

Dies, quam materia.

10 a. Urbs Turonis, urbs beata,

Tanti tantum sublimata

Patroni praesentia,

10 b. Hoc gaude privilegio,

Ceteri secundario

Ex huius memoria.

11a. O Martine, Galliarum

Decus, decor, lumen clarum,

Toti mundo cognitus,

11b. Peccaminum tu veniam

Obtineas et gratiam

Nobis sancti spiritus.