QUAESTIO XIII.

Utrum potentia passiva dividatur in de qua sive ex qua et in qua?

Flandria 5. Met. q. 4. art, 2. S considerandum est 5. Suar. disp. 13. Met. 1.

Et arguitur quod non, quia omnis de qua est in qua, ut patet, et e converso. Probatio, quia si aliqua in qua, fit de qua, et alia non, oportet ponere materiam aliquo modo esse principium respectu formae hujus et illius; ergo respectu alicujus formae haberet aliam habitudinem quam receptivi: sed ultra hoc non videtur aliquid posse poni, nisi materia, vel etiam aliquid in ipsa ponitur pars formae, quod est improbatum in septimo, in quaestione de rationibus seminalibus.

Ad oppositum, cum omnis materia recipiat formam suam, sequeretur quod eodem modo se haberet materia aeris ad formam ignis,et corpus organicum ad animam intellectivam, aer etiam ad lumen, et esset nihil dictu, quod quaedam formae educuntur de potentia materiae sive passi, quaedam non; et vanum esset quaerere, quae sint et quae non, quae sunt contra dicta communia et contra Philosophum, secundum quem, ut videtur, intellectus est ab extra.