287. De sancto Martino.

1 a. Erumptat in laudibus

vox huius ecclesiae,

1 b. Gratuletur omnis ordo

filiorum gratiae.

2 a. Dies ista consecrata

sub tanto pontifice

Confessorem decoravit

Martinum mirifice,

2 b. Qui sortitus in bac die

sanctitatis meritum

Ore, manu sibi caeli

patefecit aditum.

3 a. Coetus noster tib, pater,

obsequendo sedulus

Repraesentet exponendo,

quem commmendat titu-

3 b. Nato sibi viro tali

laetetur Sabaria,

Educato patre tanto

gaudeat Italia.

7 a. Miserorum consolator

dat leproso medicinam,

7 b. Tres ad vitam revocavit,

removendo Libitinam.

8 a. Sanctum opus declaratur,

virtus patet caelica;

8 b. NamMartinum, sanctum pa-

trem,

facit urbs Turonica.

9 a. Cui satis utiliter

in doctrina praefuit,

Ut gestorum nos suorum

series edocuit.

9 b. Arbor alta paene totum

contrivit pontificem,

Qui praesagus signum crucis

interponit obicem.

10 a. Globus autem super ipsum

videbatur igneus,

Dum offerret sacramentum

minister idoneus:

10 b. Et hoc ipsum, ne futuro

celaretur saeculo,

Revelatur et astanti

declaratur populo.

11 a. Ut labori finem ponat

percepturus bravium,

11b. Hunc invitat, qui coronat

exitus fidelium.