291. De sancto Maurino Abbate.

1 a. Vir beatus hodie,

Strenuus in acie

Miles triumphavit,

1 b. Mundi quem sic conditor,

Secretorum cognitor,

Mundo declaravit.

2 a. Terra dum effoditur,

Fundamentum iacitur

Templi construendi;

2 b. Invenitur tumulus,

[Reperi]tur loculus

Viri reverendi.

3 a. Quem Maurinum nomine

Et Abbatem ordine

Titulus revelat ;

3 b. Passum in ecclesiae

Atrio Coloniae

Vetus arca celat.

4 a. Nardus latens puteo,

Nectar vase luteo

Fragrant per odorem,

4 b. Ossa tecta tumulo

Indicant miraculo,

Martyris honorem.

5 a. Odor fit suavissimus,

Primus et novissimus

Illo saturantur,

5 b. Qui locum attigerant,

Ubi, quae latuerant,

Ossa elevantur.

6 a. Surda Dei famula,

Se sepulcro sedula

Ingerens, curatur.

6 b. Dum praelatus temere

Audet dentem rapere,

Martyr mutilatur;

7 a. Rapax manus subito

Dolet, dente reddito

Dolor evanescit.

7 b. Cum quid de reliquiis

Locis datur aliis,

Suavis odor crescit.

8 a. Sanctus archipraesulis

Capiti ac oculis

Mire medicatur.

8 b. Sanitatum gratia

Eius per suffragia

Multis multa datur.

9 a. Per hunc Christi populo

Pluviae miraculo

Subvenis, o Christe:

9 b. Congrua de pluvia

Speciali gratia

Pollet pater iste.

10 a. Huius piis precibus,

Summe pastor, ovibus

Tuis pacem dona;

10 b. Nos in loco pascuae

Colloca perpetuae,

Martyrum corona.