297. Adhortatio ad recte vivendum.

1. Veris flos,

Herba, ros,

Nemus, glos,

Folia

Plurimos

Inter nos

Movent lascivia,

Inanes per inania.

2 a. Uxor, hos,

Mundi dos,

Mollit os

Varia,

Teneros

Animos

Fluidos

Pluvia

Facit mollitque mollia.

2 b. Laudo vos,

Quorum os

Ad caelos

Patria,

Sed non hos,

Ducit quos

Pravus mos,

In via

Vincens per transitoria.

3 a. Mens corruit,

Dum diffluit,

Se vanam vanis inficit

Et deficit,

Quae respicit,

Ad ima mortem reperit

Et morsa morte deperit.

3 b. Se reficit

Et erigit,

Qui munda mundus eligit,

Qui prospicit,

Intellegit,

Immunda mundi despicit

Et vita vitam contigit.

3 c. Quid proficit,

Qui polluit

Se, vita vitam deserit

Et esurit

Nec saturit,

Qui mundi cuncta colligit,

Si non datorem diligit?

4 a. Ergo respice

Te nec iniice

Pice,

Despice

Te teneri rustice.

4 b. Gratis inspice,

Quod mirifice

Spicae

Lyricae

Stirpis est Davidicae.

5 a. Patre numine,

Matre virgine

Deus homo [fit repente],

Sine semine

Fit pro homine

Noster et salus in gente.

5 b. Suo sanguine

Nos a crimine

Mundavit munda mente

Christus, sequere

Ipsum opere

Cum verbo confitente.

6 a. Ne sis vanum

Vas, in vanum,

Fatue, laborans,

Adde manum,

Opus sanum

Sedulo perorans.

6 b. O quam stultum

Nec inuitum,

Si scis et non faris !

Mentis vultum

Das incultum,

Si non operaris.

7 a. Spinae crescunt

Nec decrescunt

Mentibus avaris,

Ni de micis

Des amicis,

Inimicis daris.

7 b. Da, da, ni des

Nonne vides,

Si iam moriaris,

Perdes ea,

Quibus rea

Sorte dominaris.

8. Quid tumes, vas fragile,

Quid tam impleris?

Quo te fers, perlabile,

Quid tanto quaeris?

Signum hoc non stabile,

Iam non hic eris.

9 a. Qui colis mundum,

Scias immundum,

Extollitur,

Vergitur,

Mergitur,

Nescit, quod intendit

Vel quod apprehendit.

9 b. Mel sed fellitum

Nec impunitum

Qui suxerit,

Deserit,

Deterit

Mentem et suspendit

Nec videt, quo tendit.

9 c. Quid te suspendas?

Vide, quo tendas,

Ad horrida

Lurida

Tartara

Iam miser descendit,

Qui Deum offendit.

10 a. O iam, misera,

Iam considera,

Quod ad infera

Properas,

Nisi vas

Tuum abluas

Potius te munda

10 b. Surge, propera

Mente libera,

Matris ubera

Repetas

Et vivas,

Si paenileas,

Omnia sunt munda.

10 c. Iam fructifera

Florent opera,

Si cum opera

Seminas

Semina,

Purgat sordida

Spiritus et unda.

11a. Terra flores

Et odores

Profert dono roris;

Iustus plora,

Cor irrora

Fonte salvatoris,

11b. Ne seductum

Perdat fructum

Mens intenta foris ;

Insta, certa,

Dum incerta

Mors insultat poris.

12 a. Nec est hora,

Quae sit mora,

Quam tibi proponas?

Si non modo,

Cras quomodo

Melius disponas

Annonas ?

12 b. Sursum te fer,

Mentem praefer,

Ad hoc cor apponas,

Sic et ibi

Caelo tibi

Merito reponas

Coronas.

13. Mundus iste

Transit, Christe,

Manes, cuncta donas,

Miserere

Tu, qui vere

Iudicas personas

Pravas, Donas;

Tecum ponas

14. Nos in regno gloriae,

Qua regnas regie

In aeterna requie,

Ubi nil miseriae.

15. Omnis exspirat dolor

Et onus malorum,

Memorato, quis honor

Sit regnum caelorum.

16. O Maria, virginum

Virgo, flos et florum,

Placa nobis Dominum

Memor miserorum,

Ut vivamus omnium

Cum coetu sanctorum.

17. Hoc praesta,

Deus da,

Rex trinus et unus,

Ut nostra

Sic terra

Ferat, ut sit tuus

Noster fructus

Et congruus

Sit terminus.