324. De s. Sulpitio Bituricensi.

1 a. Adest dies celebris,

Qua de carnis vinculis

Exiit Sulpitius ;

1 b. Mundi linquens infima

Caelum petit anima,

Quo vivit beatius.

2 a. Coronatur hodie

Inter cives gloriae

Supernorum socius;

2 b. Huius natalitio

Praesens psallat contio,

Quantum valet, dulcius.

3 a. In supernis mittitur,

Ubi vita fruitur

Spiritus perpetua ;

3 b. In hominum oculis

Rutilat miraculis,

Caro licet mortua.

4 a. Alto clarus genere,

Mundus omni scelere,

Puer adhuc omnia

Sprevit puerilia.

4 b. Plenus sancto spiritu

Vili fuit habitu,

Saecli mutans habitum

Excrevit ad meritum.

5 a. Consodales

Coaequales,

Quos laedebant

Et trahebant

Hostes ab ecclesia,

5 b. Liberavit

Et salvavit

Homo lucis

Signo crucis

Precum et instantia.

6 a. Potens fuit opem ferre

Morienti regi terrae

Votis et ieiunio,

6 b. Dei servus fit aegrotis

Et vicinis et remotis

Omnibus praesidio.

7 a. Suscitavit tres a nece

Vir beatus alma prece,

Dei et potentia

Exstinguit ter incendia.

7 b. Quot et quantas hic virtutes

Fecit reddit et salutes,

Nec nostra scit prudentia,

Nec fatur eloquentia.

8 a. Vir virtutum, o Sulpiti,

Cuius virtus nequit dici,

Istum gregem

Apud regem

Christum reconcilia.

8 b. Per te, praesul sanctitatis,

Nos emundet a peccatis

Virtus Dei.

Ad quem rei

Clamamus pro venia.

9. Hoc det eius gratia,

Qui creavit omnia.