QUAESTIO XII. Utrum tantum linum uni sit contrarium?

Aphrod. num. 14. S. Thom. lect. 5. Albert. Maga. tract. 2. cap. 4. Flanti. quaest. 6. art. 2. Suar. disp. 45. sect. 2. num. 12. Fons, hoc loco cap. 6. lit. I).

Videtur quod non, omnis generatio est ex contrariis, et omnis generatio transmutatio; sed ab uno potest fieri transmutatio ad multa, quia ab igne ad terram et aquam: igitur uni contrariantur multa.

Illud confirmatur sic : omnis transmutatio est inter privationem et habitum, sed privatio et habitus possunt contingere multis modis, quia privatio dicit carentiam habitus in subjecto apto nato, sed hoc quod determinat alteram dispositionem in subjecto, secundum quam fit propinquum vel remotum ab ipso habitu, potest esse multiplex. Si ergo transmutatio fit inter habitum et privationem, quae conveniunt multis modis, et omnis transmutatio est inter contraria, eidem possunt multa contrariari, sicut possunt secundum privationem oppositionis.

Item, virtus et vitium sunt contraria, sed cuilibet virtuti opponuntur duo vitia: igitur, etc.

Item, aequali contrariatur parvum et magnum; igitur, etc. Antecedens patet: tum quia aequale et non aequale contrariantur, et inaequale consistit in duobus, scilicet, in parvo et magno; tum quia ista interrogatio est, utrum utuntur in oppositis, et utuntur ipsa inter aequale, et magnum et parvum, quaerimus enim, utrum hoc sit aequale, vel majus, vel minus eo. Oppositum dicit hic Philosophus.