Sermo III .

Sermo fratris Bonaventurae Fratribas in Capitulo Lngdunensi.

Cum eiecta esset turba, intravit et tenuit manum eius, Mattbaei nono .

In yerbis his mystice intellectis tria notantur necessaria peccatori. Primum est expulsio culpae, ibi: Cum eiecta esset turba: secundum est infusio gratias, ibi: intravit: tertium est exercitatio iustitiae, ibi: et tenuit manum eius.

I. Circa primum nota, quod ad hoc, quod Deus iustificet hominem et intret ad animam et dirigat vitam, oportet eiicere de homine turbam: inordinatarum affectionum: Ioannis quinto : Jesus enim declinavit a turba constituta in loco.

Indisciplinatarum locutionum: Matthaei decimo quarto: Dimissa turba, ascendit in montem solus orare.

Superfluarum curiosilatum sive occupationum: Exodi vigesimo tertio: Non sequeris turbam ad faciendum malum.

II. Secundo nota, quod, sic eiecta turba, intrat animam: virtutum et gratiarum redundantia: Apocalypsis tertio : Intrabo ad illum et coenabo cum ill o, et ipse mecum.

Scripturarum intelligentia; Sapientiae octavo: Intrans in domum meam, conquiescam cum illa etc.

Aeterhorum memoria: Sapientiae decimo: Intravit in animam servi Dei etc.

III. Circa tertium nota, quod tenet Deus manum talis animae reddendo vitam eius religiosam: per morum elegantiam; Psalmus : Tenebit me dextera tua. - Per exemplorum fragrantiam; Canticorum tertio: 7nueni quem diligit anima mea, tenui eum nec dimittam etc. - Per meritorum excellentiam: Psalmus: Tenuisti manum dexteram meam et in voluntate tua deduxisti me et cum gloria suscepisti me.

Sermo IV . Item, sermo fratris Bonaventnrae Fratribus de Tienna(?).

Gloria in confusione ipsorum, qui terrena sapiunt, ad Philippenses tertio .

In verbis his allegat Apostolus opprobrium iniquorum, quod habet tria annexa, scilicet memoriam dignitatis amissae, verecundiam iniquitatis commissae et miseriam poenalitatis inflictae. Secundum quae tria primo ponitur dignitas commendabilis, ibi: Gloria: secundo, poenalilas vituperabilis, ibi: in confusione ipsorum: tertio, fatuitas exsecrabilis, ibi: qui terrena sapiunt.

I. Circa primum nota, quod gloria hominis vera et non vana est in tribus: in attestatione puritatis; secundae ad Corinthios primo : Gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae.

In ostensione honestatis exlrinsecae; Isaiae trigesimo quinto: Gloria Libani data est ei, decor Carmeli et Saron.

In visione Maiestatis aelernae; Ecclesiastici quadragesimo secundo: Et quis satiabitur, videns gloriam eius?

II. Circa secundum nota, quod vera confusio accidit homini ex tribus, scilicet ex respectu duplicitatis in anima: Ieremiae undecimo : Secundum numerum viarum Ierusalem posuisti aras confusionis.

Ex defectu sanctitatis in vita: Osee decimo: Confusio Ephraim capiet, et confundetur Israel in voluntate sua.

Ex descensu acerbitatis ad terram: Psalmus: Confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos.

III. Circa tertium nota, quod terrena sapientes sunt proprie: ambitiosi appetentes sublimia: Baruch tertio : Quoniam non habuerunt sapientiam, interierunt propter suam insipientiam: Matthaei decimo sexto: Vade post me, satana, scandalum es mihi, quia non sapis ea quae Dei sunt, sed ea quae hominum: ad Romanos undecimo: Noli alium sapere, sed time. - Curiosi perscrutantes profunda; ad Romanos duodecimo : Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem. - Otiosi negligentes utilia: Deuteronomii trigesimo secundo: Utinam saperent et intelligerent ac novissima providerent !