QUAESTIO XV.

Utrum primum principium sit simpliciter simplex?

Aphrod. num. 20. S. Thom. lect. 5. et 1. part. quaest. 3. Sonciu. 4. Metaph quaest. 14. Bannes 1. part. quaest. 3. art. 7. Mohna ibid. disp. 2. Flnnd hic quaest. 5. art. 2. Suar. lib. 1. de Trinit, cap. 4. et in Metaph. dist. 30. sect. 3. Vide Doe. in i. et quaest. 3. Smising. 1. de Deo uno, tract. 2. disp. 2. quaest. 2.

Videtur quod non : illud quod est optimum, attribuendum est primo principio, sed composita apud nos meliora sunt simplicibus; ergo compositio primo principio est attribuenda.

Item, nihil est in seipso, sed in principio est bonitas, vita, dilectio et hujusmodi; ergo principium primum aliud est a sua quidditate: igitur in principio est aliqua compositio.

Item, de principio primo scire possimus an sit? non tamen quid sit ? hoc non esset nisi suum esse, aliud esset a sua quidditate, et per consequens ibi est compositio. Item, quod in uno est accidens, in nullo est substantia: sed vita, bonitas, sapientia, in nobis sunt accidentia: igitur in primo principio non possunt esse substantiae. Item, primum principium producit hanc animam, nunc quaero, utrum illa actio sit idem cum substantia prima vel non? si non, habeo propositum: si sic, igitur cum sua substantia fuerit ab aeterno, ab aeterno hanc animam produxit.

In oppositum : in omni composito est aliquid per modum actus, et aliquid per modum potentiae, quia vel una pars est in potentia respectu alterius, ut in homine, vel omnes partes sunt in potentia respectu alterius, ut in domo, vel in aliquo tali; sed in primo principio non est potentia passiva (ut prius dictum est supra q. 5. hujus,) ergo nec aliqua compositio; est ergo simpliciter simplex.