QUAESTIO XXIV.

Utrum primum principium intelligat alia a se?

Averroes text. comment. 52. Aphrod. num 38. S. Thom. lect 11. et 1. part, quaest. 14. art. 5. et 1. contra gentes cap. 50. et quaest. 2. de Veritate. Alensis 1. part. quaest. 23. artic. 1. et 3. Henricus in Summa quaest. 23. et 25. et quotll. 8. quaest. 1. et 9. Capriolus. in 1, dist. 35, 0ccham in 1. dist. 35. quaest. 3. aegidius in 1. q. 35. q. 1. Vasquez in 1. part. disp. 60. Vide Doclorem in 1. dist. 35. quaest. 1. Flandria lib. 12. quaest. 8. art. 2.

Videtur quod non : intellectum est perfectio intelligentis ; si igitur intelligeret alia a se, aliud esset perfectio ejus. Item intelligere specificatur per objectum, tanto enim intelligere est nobilius quam intellectum dignius. Sed primum principium suum est intelligere, ut nunc dictum est, et specificari est per aliud: ergo primum principium specificatur per aliud, sed hoc est impossibile: igitur etc.

Praeterea, patet quod dignius est non videre quam videre, per Philosophum in littera: ergo pari ratione dignius est aliqua non intelligere quam intelligere. Sed si primum principium intelligit alia a se, qua ratione intelligeret unum, intelligeret et aliud: igitur illud quod est inter entia indignissimum, et per consequens intelligitur aliquid, quod melius esset non intelligere. Hoc videtur esse impossibile quod ipse faceret aliquid quod melius esset non facere.

In oppositum est Philosophus, et ratio est, nihil latet ejus cognitionem, hoc non esset nisi aliqua a se intelligeret.