QUAESTIO XXVI. Ut rum intellectus primi sit discursivus

?

Averroes citat. quaestione antecedenti. S. August. 15. de Trinitate, cap. 14. S. Thomas lect. 11. et 1. parte quaestione 14. artic. 7. et 1. contra

gentem cap, 55. et sequentibus, et de potent. quaestione 9. artic. 2. Flandria 12. Metaph. quaestione 8. artic. 2. aegidius in 3. distinct. 3. part. 2. quaestione 2. artic. 3. Gregor. in 2. distinct. 7. quaestione 5. articul. 2. Occbam ibidem quaestione 16. Gabriel distinct. 3. quaestione 2. artic. 3 Ferrarien. contra gentes, cap. 91. Capriol. in 2. distinct. 3. quaestione 2. artic. 1. Vide Doctorem quaestione 3. prolog, quaestione. 4. et 5. laterali, et in 2. distinct. 7. quaestione 1. et dist. 2. quaestione 6.

Videtur quod sic : Primum principium intelligit se et alia, ut dictum est supra quaestione 22. et 2i. sed secundum Philosophum 2. Topicorum, cap. 4. multa non convenit actu intelligere simul ; si ergo primum principium ista intelligeret, unum post aliud intelligeret, et ita intellectus ejus esset discursivus.

Praeterea, intelligere unum per aliud, est discurrere ab uno ad altorum: sed primum principium per seipsum intelligit alia tanquam per causam ; effectus igitur, etc.

Praeterea quidquid potest virtus inferior, potest et superior, sed nos in causatis considerantes effectus, discurrimus a causis ad effectus: igitur idem convenit in intellectu primi.

Oppositum innuit Philosophus in littera: si enim primum principium intelligeret unum post alterum discurrendo, ejus intelligere

non esset perfectum , quia post dignissimum intelligeret minus dignum.