COMMENTARIUS.

(a) Ad tertium de praedicatione dico, etc. Tertium fuit, quod praedicatum sumptum a diversa forma, non subordinata, sit praedicatum per accidens: si est subordinata, est tantum praedicatum secundo modo. Respondet resolutive, quod praedicatum sumptum a forma priori non dicatur de eo quod sumitur a forma posteriori, si utrumque sumatur praecise. Praecise autem sumi, est sumi praedicatum in ea acceptione, ut nihil aliud importet nisi formam a qua sumitur ; sic ergo neque genus de differentia, neque differentia superior de inferiori per se dicitur ; neque e contra, quia neutrum includitur in altero, quod requiritur ad praedicationem per se primo modo, tamen utrumque per se dicitur de toto. Ad propositum praedicata in vivente sumpta a diversis formis, per se dicuntur de toto, quamvis non de se invicem immediate; ex modo autem significandi possunt de se invicem dici, qua important lotum, aut se mutuo connotant in concreto.

Addit superficiatum est coloratum, non esse propositionem per se, per hanc maximam : quod est ens per accidens unum, non potest esse alicui per se unum. Contra, quia partes heterogeneae corporis organici non sunt per se unum, dato quod forma corporeitatis non sit una simplex forma, tamen corpus ex his constans facit unum per se ; videtur ergo sufficere, quod actus unus adveniat pluribus ordinatis per modum unius subjecti, et ex eis fiat unum per se, quamvis ordo inter haec non faciat nisi unum per accidens. Respondetur unitatem totius integralis esse unitatem per se, alias quantitas non esset ens praedicamentale, cum sit totum integrale, cujus partes copulantur termino communi, negatur ergo assumptum; est enim ordo per se inter partes corporis organici, licet quaelibet per propriam formam constituatur, per se tamen ordinatur ad lotum et compartes.