S. Romana Rota 419

« praedicti incolae, tam masculi quam feminae, solo animo sine parocho

« et test ibus contrahendi se transferant, habitat ionem non mutan tes?

« Tertio, quid si iidem incolae, tam masculi quam feminae, eo transferant

« habitat ionem, illo solo animo ut absque parocho et test ibus contra-

« han t? Iidem Cardinales ad pr imum et secundum, non esse legitimum

« matr imonium inter sic se transferentes ac t ranseuntes cum fraude ;

« ad ter t ium vero dubiorum huiusmodi, si domicilium vere transferatur,

« matr imonium esse validum, responderunt et resolverunt ». Uti patet

ex tenore decisionis, quoad eos qui t ranseunt de loco ubi viget decre-

tum Tametsi, in locum ubi non viget, t res sunt casus ; in duobus primis,

t ranseuntes non mutan t domicilium ; in tert io, mutan t domicilium illud-

que transferunt in locum ubi non viget decretum Tametsi; in duobus

primis casibus, matr imonium declaratur inval idum; in tertio, va l idum;

discrimen inter pr imum et secundum casum est quod, in secundo, trans-

euntes agunt solo animo contrahendi sine parocho; dum, in pr imo, non

habetur hic an imus ; et tamen, in responsione, utr ique t ranseuntes di-

cuntur se transferre cum fraude; agitur ergo, non de fraude subiectiva,

seu de dolo (qui abest in primo casu), sed de mera fraude obiectiva, scilicet

de detr imento quod, velint nolint t ranseuntes , parochus proprius pa t i tur

ex hoc t rans i tu ; quae fraus obiectiva, seu detr imentum, vitari nequit ,

nisi per mutat ionem domicilii (uti fit in tertio casu contemplato); muta to

enim domicilio, parochus prioris loci ius non amplius habet ut t r ans -

euntes matrimonio coniungat. Igitur, in summa, t ranseuntes e loco ubi

viget decretum in locum ubi non viget, non mutato domicilio, dicuntur

agere cum fraude (saltem obiectiva), et nulliter cont rahere : quod, aliis

verbis, clare significat decretum Tametsi habere vim non tantum localem,

sed etiam personalem, et sequi personam, etiam in loco ubi non viget,

nisi persona ibi saltem quasi domicilium acquirat . Et in hoc sensu SS. Ro-

manae Congregationes hanc decisionem sunt in terpre ta tae : « Quamo-

b r e m , ait d 'Annibale, Summula, t . III , n. 457, nota 42, non valere

« matr imonium initum ab his qui legem Trident inam ignorabant, cen-

« suit S. C. C, 26 augusti 1873; vel qui eam scientes, alio discesserant ut

« ab iniusta parentum vexatione sese redimerent (S. C. C, 3 aprilis 1841 ;

« 11 iunii 1866) vel ut matr imonium inirent coram parocho consanguineo

« (ex S. U. I., probante SS., 17 maii 1804) ». Sed clarius adhuc S. C. In-

quisitionis vim personalem decreti Tametsi in suis Instruct ionibus asserit.

Supra relata sunt verba Instructionis diei 14 decembris 1859: « Lex

« (Tridentina) territorium afficit, et, adaequate loquendo, localem et per-

s o n a l e m esse in confesso est apud omnes ; . . . qua tenus vero perso-

« nalis, eos obligat qui domicilium vel quasi (domicilium) habentes in