532 MASSILIEN.

anno 1639. Dum Bullae Roma mittendae expectatur , Eusta- chius in morbum incidit, et quum fratri episcopalem dignitatem in qua haud diu victurus esset, praetio uisset, inter eius brachia e vivis excessit, cuius obitum christiana aequanimitate Ioannes pertulit, neque efflevit, prouti iamdudum sibi invicem spopon- derant. Et sane Cardinalis de Sourdis meliorem successorem ei sufficere non posse arbitratus est prae Dei Famulo nostro: hinc apud Cardinalem de Richelieu plurimum institit, ut Mas- siliensis Episcopus a Rege nominaretur, qui absque ulla hae- sitatione precibus annuit. Re ad Dei Servum delata, valde ob- stupescit et dignitatis onere deterritus negat se, suarum virium infirmitatis conscium, idoneum ullo pacto esse ad tantum mu- nus subeundum, at tandem post multas ab eo preces ad Deum effusas aliorumque orationes quibus sese commiserat, divino fretus auxilio ad Dei gloriam animarumque salutem provehen- dam oblatam sibi dignitatem acceptavit anno 1640.

Interea temporis dum Bullarum expeditionem opperitur, ut promissa solveret quibus cum Patre de Condren sese obstrin- xerat, Augustae Suessonum missioni vacavit, quam tanto cum zelo et labore peregit, ut gravem in morbum inciderit. Medico- rum consilio, qui aeris natalis respirationem illi suaserunt, suam in parvam proprietatem Chesneaux nomine secessit, quo im- pensius, viribus corporis recuperatis, apostolici zeli ardorem in Dioecesi sibi concredita exercere valeret. Iamvero licet in hac commoratione valetudini incumberet, haud unquam tamen omi- sit pietatis exercitiis sedulam operam navare: etenim quotidie Missae sacrificium peragebat, quotidie Sacra Scriptura et S. Ca- roli Borromei vita, uti praeceperat, ei legebatur, famulorum eru- ditioni vacabat, seseque ad episcopatum bene gerendum dili- genti praeparatione disponebat, nonnullas sibi praestituens de- liberationis pro recta cleri administratione, pro instructione po- pulo tradenda.

Valetudine recuperata, simul ac ad eum Bullae pervenere, decem dies in spiritualibus exercitiis transegit, ut consecrationi se rite disponeret, quam die 5 Octobris anni 1642 Parisiis ac- cepit ab Archiepiscopo Turonensi coram Nuntio Apostolico, plurimis Episcopis et Abbatibus, ac statim ad honoris sui se- dem maturat proficisci. Iter faciens Divinum Officium una cum sacerdotibus, qui eum comitabantur, recitabat, aliasque Deo preces imo corde privatim solvebat, ct quum ad oppidum vulgo