COMMENTARIUS.

(c) Ad solutionem, etc. Praemissa partitione jam notata, prosequitur resolutionem primi articuli in hoc paragrapho, praemittens sententiam communem aliorum, nempe actionem, licet includat respectum, differre tamen a genere relationis. Subjicit quinque rationes ad conclusionem affirmativam, probans actione distincta a relatione fieri conversionem. Primo, quia si conversio fieret in non praeexistens, esset media actione, sed quod fiat in praeexistens non est minoris virtutis et actionis ; ergo, etc.

Secundo, quia creatio est actio, non relatio, alias creare esset referri ; sed haec conversio aequivalet creationi, quia posset esse in non praeexistens, quod reciperet esse per creationem ; ergo non est relatio, sed actio.

Tertio, quia Deus habet actionem ad intra distinctam a relatione, alias generare esset tantum referri.

Quarto, producens, inquantum talis est causa producti, est prior illo ad intra, non ita relativum est causa correlativi, quia sunt natura simul; ergo non constituitur producens relatione.

Ultimo, relatio secundi modi fundatur super actione et passione, sed relatio non fundatur in relatione ; ergo, etc. Quod autem asseritur ex Boetio, Augustino, et aliis duo genera manere in Deo, nempe Substantiae et Relationis; ergo non manet genus actionis ab his diversum. Respondetur comprehendi actionem sub relatione, quia dicit respectum, licet sit diversa a relatione. Secundum hanc sententiam ponitur actio in aliquo absoluto, quod moderni communiter appellant modum, qui dicit relationem transcendentalem,

sicut de aliis sex Praedicamentis philosophantur, et statuunt eam in passo.