572 Acta Apostolicae Sedis - Commentarium Officiale

(( sunt coniunctio maris et feminae et consortium omnis

« vitae, divini et humani iuris communicatio ».*

At maxime, ut iam monuimus, Venerabiles Fratres,

restitutionem istam perfectionemque matrimonii a Christo

Redemptore statutam augescens in dies divortiorum faci-

litas impedit. Quin immo neopaganismi fautores, tristi re-

rum usu nihil edocti, in sacram coniugii indissolubilitatem,

legesque eam iuvantes, acrius in dies invehi pergunt, ac li-

cere divortia decernendum esse contendunt, ut alia scili-

cet, eaque humanior, lex obsoletis legibus sufficiatur.

Divortiorum autem causas ii quidem multas in me-

dium proferunt et varias ; e personarum vitio seu culpa

alias profectas, alias in rebus positas (subiectivas illas, has

obiectivas appellant) ; quaecumque denique individuam vi-

tae societatem asperiorem efficiunt atque ingratam. Has

porro causas ac leges multiplici ex capite probari volunt :

ex utriusque bono coniugis in primis, sive alter innocens est

atque a reo propterea secedendi suo iure gaudens, sive sce-

leribus obnoxius, eaque de causa ab ingrata et coacta con-

iunctione seiungendus ; deinde e bono prolis, quae recta in-

stitutione destituitur vel eiusdem fructus amittit, cum ni-

mis facile, e parentum discordiis aliisque male factis offen-

sionem passa, a virtutis via abstrahatur ; denique ex com-

muni bono societatis, quod postulet, primo ut ea matri-

monia exstinguantur penitus, quae iam nihil valeant ad id

assequendum quod natura spectat ; dein ut coniugibus di-

scedendi potestas fiat lege, cum ut avertantur crimina quae

ex eorumdem coniugum convictu vel consociatione facile

essent pertimescenda, tum ne magis in dies ludibrio ha-

beatur iudiciale forum et legum auctoritas, eo quod coniu-

ges, ad exoptatam divortii sententiam impetrandam, aut

crimina, ob quae iudex ad normam legis solvere valeat

vinculum, consulto committant, aut eadem se commisisse,

coram iudice, licet rerum condicionem clare ipse perspiciat,

1 M O D E S T I N U S (in Dig., lib. XXLII, i l: De ritu nuptiarum), lib. I, Regularum.