In librum quartum sententiarum
Quaestio i. utrum transubstantiatio sit possibilis?
Quaestio i. de essentia sacrificii in genere.
Quaestio iii. virum fiat sacrificium in missa.
Quaestio v. quid offertur in hoc sacrificio ?
Quaestio vii. quisnam sit effectus hujus sacrificii ?
Quaestio i. utrum fuerint licita aliquando bigamia ?
Quaestio iv. utrum resurrectio sit naturalis
Quaestio v. utrum resurrectio futura sit in instanti
Quaestio i. utrum in deo sit justitia?
Quaestio xiv. . utrum corpora beatorum erunt agilia?
Scholium.
Non requiri poenitentiam sumptam pro actu vindicativae justitiae ad deletionem peccati, nec actum ab illa virtute jam genita et inexistente elicitum.
De (h) secundo principali, scilicet an paenitere, ut actus virtutis, requiratur ad deletionem peccati, dico quod non ut actus unius determinatae virtutis. Secundo, quod non ut actus cujuscumque virtutis genitae talis vel talis indifferenter. Et tertio, si ut actus simpliciter perfecte circumstantionatus, numquid ut formatus, vel sufficit ut informis ?
Primum patet ex dictis, quia paenitere secundum quamcumque quatuor significationum praedictarum sufficit, ut probatur auctoritate Ezech. 18. et 33. Quacumque hora ingemuerit peccator, etc. Actus autem primus, et alii non necessario sunt alicujus ejusdem determinatae virtutis, sed primus justitiae, ultimus patientiae, duo intermedii cujuscumque virtutis appetitivae. Secundum probo, quia actus aeque perfectus secundum omnes circumstantias morales aeque est acceptus a Deo ad peccati deletionem ; sed sine virtute genita potest haberi actus aeque perfectus secundum omnes circumstantias morales, sicut cum virtute jam genita, quia secundum perfectum dictamen intellectus de aliquo agibili, potest esse perfecta electio circumstantionata omnibus circumstantiis, quae sit prima generativa virtutis: et per consequens, actum rectum perfecte circumstantionatum, qui requiritur ad deletionem peccati, non oportet esse virtutis, ut a virtute jam inexistente, sed potest esse virtutis, ut est primo generativus virtutis.
De tertio dico, quod actum aliquem humanum requiri ad deletionem peccati, potest dupliciter intelligi: vel ut dispositionem praeviam, vel ut concomitantem. Primo modo sufficit actus informis, imo semper est informis, quia dispositio praevia ad peccati deletionem est semper sine gratia et charitate, a cujus solius inhaerentia et inclinatione ad actum dicitur actus formatus. Secundo modo dico, quod requiritur actus formatus, nam in illo instanti in quo deletur peccatum, charitas inest, et per consequens, si actus requiritur ut concomitans, requiritur ut formatus.