Scholium.

Praeceptum de rerum communione post lapsum peccati cessasse. Vult tantum fuisse praeceptum permissivum, vel consultivum, et per revocatum esse intelligit cessasse, quia mutatis circumstantiis status per peccatum, ratio naturalis dictavit communionem non expedire ad pacem et debitam sustentationem. hominum. Si dicatur cum Alens. 3. p. quaest. 27. m. 4. art. 1. et Conrad. de Contract. tract. 1. quaest. 5. et 9. fuisse praeceptum positivum naturale de rerum communione, dicitur revocatum, quia mutatis circumstantiis, cessat ejus obligatio. Unde leviter quidam reprehendunt Scotum, quia non est usus vocabulo revocandi in propria significatione, quia cum constet de re, non est facienda vis in verbo.

Secunda (d) conclusio est, quod illud praeceptum legis naturae, de habendo omnia communia, revocatum est post lapsum, et rationabiliter propter eadem duo. Primo, quia communitas omnium rerum esset contra pacificam conversationem, cum malus et cupidus occuparet ultra ea quae essent sibi necessaria. Et hoc etiam inferendo violentiam aliis, qui vellent secum eisdem omnibus ad necessitatem uti, sicut legitur de Nemrod, quod erat robustus venator coram Domino, id est, hominum oppressor. Item, esset contra necessariam sustentationem, propter illud, quia fortiores bellatores privarent alios necessariis. Et ideo politia Aristotelis 2. Politie. quod non sint omnia communia, multo melior est quam politia Socratis, quem reprehendit de omnibus communibus, secundum illum statum, quem Philosophus invenit in hominibus.