Psalmus david, cum fugeret a facie absalom filii sui.
In finem, in carminibus. psalmus david.
In finem, pro ea quae haereditatem consequitur. psalmus david.
In finem, in carminibus. psalmus david. pro octava.
Psalmus david, quem cantavit domino pro verbis chusi, filii jemini.
In finem, pro torcularibus. psalmus david.
In finem, pro occultis filii. psalmus david.
In finem, pro octava. psalmus david.
In finem, pro susceptione matutina. psalmus david.
Psalmus canti, in dedicatione domus david.
In finem. psalmus david, pro extasi.
David, cum immutavit vultum suum coram achimelech, et dimisit eum, et abiit.
In finem. servo domini ipsi david.
Psalmus david, in rememorationem de sabbato.
In finem, ipsi idithun. canticum david.
In finem. intellectus filiis core.
In finem. filiis core ad intellectum.
In finem, pro iis qui commutabuntur. filiis core, ad intellectum. canticum pro dilecto.
In finem, filiis core, pro arcanis. psalmus.
In finem, pro filiis core. psalmus.
Psalmus cantici. filiis core, secunda sabbati.
In finem, filiis core. psalmus.
Cum venit ad eum nathan propheta, quando intravit ad bethsabee.
Cum venit doëg idumaeus, et nuntiavit sauli : venit david in domum achimelech.
In finem, pro maëleth intelligentiae. david. dixit insipiens in corde suo : non est deus.
In finem, in carminibus. intellectus david.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie saul in speluncam.
In finem, ne disperdas. david in tituli inscriptionem.
In finem. pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi david, in doctrinam,
In finem, pro idithun. psalmus david.
Psalmus david, cum esset in deserto idumaeae.
In finem, in hymnis. psalmus cantici david.
In finem. psalmus cantici ipsi david.
In finem, pro iis qui commutabuntur. david.
In finem. psalmus david in rememorationem, quod salvum fecerit eum dominus.
In finem, ne corrumpas. psalmus cantici asaph.
In finem, in laudibus. psalmus asaph, canticum ad assyrios.
In finem, pro idithun. psalmus asaph.
In finem, pro iis qui commutabuntur. testimonium asaph, psalmus.
In finem. pro torcularibus. psalmus ipsi asaph.
In finem, pro torcularibus filiis core. psalmus.
In finem, filiis core. psalmus.
Canticum psalmi, filiis core, in finem, pro maheleth ad respondendum. intellectus eman ezrahitae.
Psalmus cantici, in die sabbati.
Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu domini effuderit precem suam.
Intellectus david, cum esset in spelunca, oratio.
Ad hanc vocem cessavit mater ejus flere, et tacuit.
Cumque reverterentur, pervenerunt ad charan, quae est in medio itinere contra niniven, undecimo die.
Tunc audientes haec filii israël, qui habitabant in terra juda, timuerunt valde a facie ejus.
Et tu invoca dominum, et loquere regi pro nobis, et libera nos de morte.
Melior est sapientia quam vires, et vir prudens quam fortis.
Haec illum qui primus formatus est a deo patre orbis terrarum, cum solus esset creatus, custodivit,
Filii sapientiae ecclesia justorum, et natio illorum obedientia et dilectio.
Non enim concupiscit multitudinem filiorum infidelium et inutilium.
In tribus placitum est spiritui meo, quae sunt probata coram deo et hominibus :
Rectorem te posuerunt ? noli extolli : esto in illis quasi unus ex ipsis.
O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis :
Fortis in bello jesus nave, successor moysi in prophetis, qui fuit magnus secundum nomen suum,
Memoria josiae in compositionem odoris facta opus pigmentarii.
Oratio jesu filii sirach. confitebor tibi, domine rex, et collaudabo te deum salvatorem meum.
Et iterum coepit docere ad mare : et congregata est ad eum turba multa, ita ut navim ascendens sederet in mari, et omnis turba circa mare super terram erat :
et docebat eos in parabolis multa, et dicebat illis in doctrina sua :
Audite : ecce exiit seminans ad seminandum.
Et dum seminat, aliud cecidit circa viam, et venerunt volucres caeli, et comederunt illud.
Aliud vero cecidit super petrosa, ubi non habuit terram multam : et statim exortum est, quoniam non habebat altitudinem terrae :
et quando exortus est sol, exaestuavit : et eo quod non habebat radicem, exaruit.
Et aliud cecidit in spinas : et ascenderunt spinae, et suffocaverunt illud, et fructum non dedit.
Et aliud cecidit in terram bonam : et dabat fructum ascendentem et crescentem, et afferebat unum triginta, unum sexaginta, et unum centum.
Et dicebat : Qui habet aures audiendi, audiat.
Et cum esset singularis, interrogaverunt eum hi qui cum eo erant duodecim, parabolam.
Et dicebat eis : Vobis datum est nosse mysterium regni Dei : illis autem, qui foris sunt, in parabolis omnia fiunt :
ut videntes videant, et non videant : et audientes audiant, et non intelligant : nequando convertantur, et dimittantur eis peccata.
Et ait illis : Nescitis parabolam hanc ? Et quomodo omnes parabolas cognoscetis ?
Qui seminat, verbum seminat.
Hi autem sunt, qui circa viam, ubi seminatur verbum, et cum audierint, confestim venit Satanas, et aufert verbum, quod seminatum est in cordibus eorum.
Et hi sunt similiter, qui super petrosa seminantur : qui cum audierint verbum, statim cum gaudio accipiunt illud :
et non habent radicem in se, sed temporales sunt : deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum, confestim scandalizantur.
Et alii sunt qui in spinas seminantur : hi sunt qui verbum audiunt,
et aerumnae saeculi, et deceptio divitiarum, et circa reliqua concupiscentiae introëuntes suffocant verbum, et sine fructu efficitur.
Et hi sunt qui super terram bonam seminati sunt, qui audiunt verbum, et suscipiunt, et fructificant, unum triginta, unum sexaginta, et unum centum.
Et dicebat illis : Numquid venit lucerna ut sub modo ponatur, aut sub lecto ? nonne ut super candelabrum ponatur ?
Non est enim aliquid absconditum, quod non manifestetur : nec factum est occultum, sed ut in palam veniat.
Si quis habet aures audiendi, audiat.
Et dicebat illis : Videte quid audiatis. In qua mensura mensi fueritis, remetietur vobis, et adjicietur vobis.
Qui enim habet, dabitur illi : et qui non habet, etiam quod habet auferetur ab eo.
Et dicebat : Sic est regnum Dei, quemadmodum si homo jaciat sementem in terram,
et dormiat, et exsurgat nocte et die, et semen germinet, et increscat dum nescit ille.
Ultro enim terra fructificat, primum herbam, deinde spicam, deinde plenum frumentum in spica.
Et cum producerit fructus, statim mittit falcem, quoniam adsit messis.
Et dicebat : Cui assimilabimus regnum Dei ? aut cui parabolae comparabimus illud ?
Sicut granum sinapis, quod cum seminatum fuerit in terra, minus est omnibus seminibus, quae sunt in terra :
et cum seminatum fuerit, ascendit, et fit majus omnibus oleribus, et facit ramos magnos, ita ut possint sub umbra ejus aves caeli habitare.
Et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum, prout poterant audire :
sine parabola autem non loquebatur eis : seorsum autem discipulis suis disserebat omnia.
Et ait illis in illa die, cum sero esset factum : Transeamus contra.
Et dimittentes turbam, assumunt eum ita ut erat in navi : et aliae naves erant cum illo.
Et facta est procella magna venti, et fluctus mittebat in navim, ita ut impleretur navis.
Et erat ipse in puppi super cervical dormiens : et excitant eum, et dicunt illi : Magister, non ad te pertinet, quia perimus ?
Et exsurgens comminatus est vento, et dixit mari : Tace, obmutesce. Et cessavit ventus : et facta est tranquillitas magna.
Et ait illis : Quid timidi estis ? necdum habetis fidem ? et timuerunt timore magno, et dicebant ad alterutrum : Quis, putas, est iste, quia et ventus et mare obediunt ei ?
Et ait illis : Quid timidi estis ? necdum habetis fidem ? et timuerunt timore magno, et dicebant ad alterutrum : Quis, putas, est iste, quia et ventus et mare obediunt ei ?