QUAESTIO III.

Utrum homines damnati post judicium cruciabuntur illo igne infernali?

D. Thom. in addit. quaest. 97. art. 2. D. Bonav. hic. art. 3. quaest. 1. Richard. art. 2. quaest. 6. 7. Argent. quaest, i. art. 3. Dnrand. quaest. 10. Gerson. serm. de omnibus Sanctis. Solo dist. 50. quaest. 44. Abutens. in Matt. 25. quaest. 640. Henriquez. lib. ult. cap. 25. Coccius late lib. 10. art. 8. Bellarm. lib. 7. de Purg. a cap. 10.

Secundo quaero (a), utrum homines damnati post judicium cruciabuntur illo igne infernali? Quod non, 6. Topicorum : Omnis passio, facta magis abjicit a substantia; ergo si continue cruciarentur ab illo igne, magis ac magis deperderetur eorum substantia, et per consequens tandem omnino consumerentur, quod est contra illud Job 20. Luet omnia quaecumque ipse fecit, nec tamen

consumetur; et contra illud Apocal. Desiderabunt mori, et fugiet mors ab eis.

Praeterea, aut patientur ab illo igne realiter immutante, aut tantum intentionaliter, non realiter, propter duo : Primo, quia cessante primo motu reali, non videtur aliquis motus realis possibilis, cum posterior dependeat a priori: sed post judicium cessavit primus motus; ergo. Secundo, quia tunc realiter corrumperetur corpus illud, quia unum contrarium est realiter corruptivum alterius: sed si tantum erit intentionalis, non erit afflictivus, quia illa passione paterentur sensus Beati ibi praesentis ab igne; ergo nulla passione patientur.

Oppositum Matth. 25. Judex dicit hominibus damnandis : Ite maledicti in ignem aeternum.