QUAESTIO I.

Utrum anima separata possit intelligere quidditates sibi ante separationem habitualiter notas ?

Henricus quodl. 5. q. 14. D. Thom. 1. part. quaest. 89. art. 5. et hic quaest. 2. art. 1. Abnl. in 25. Matth. quaest. 580. Occham. 4. quaest. 2.

art. 1 Bellarm. ltb. 2. de Purgat. cap. 9. Conirabr. tract. de Anima separata disp. 3. art. 3. Goffred. Quodlib. quaest. 9.

Circa istam (a) distinctionem quadragesimam quintam, quaero quatuor. Primo, utrum anima separata possit intelligere quidditates sibi ante separationem habitualiter notas? Quod non, 3. de Anima: Phantasmata se habent ad intellectum, sicut sensibilia ad sensum; sed sensus non potest aliquam sensationem habere, nisi moveatur a sensibili: ergo nec intellectus aliquam intellectionem, nisi moveatur a phantasmate, sed tunc non movebitur a phantasmate.

Praeterea, 1. de Anima : Intelle ctus corrumpitur quodam interiori cor rupto ; illud interius non potest esse, nisi organum phantasiae; illuc autem corrumpitur in morte: ergo et intellectus.

Praeterea, nullus intellectus intelligit, nisi intellectus possibilis, quia agens non intelligit; sed possibilis non manet post mortem, quia 3. de Anima, intellectus passivus corrumpitur; possibilis est passivus, ergo, etc.

Oppositum 3. de Anima i Anima est locus specierum, non tota, sed intel lectus. Loci autem est salvare locatum: ergo intellectus salvat species: etc. Praeterea, Boetius 5. Consolationum : Receptum est in recipiente per modum recipientis; anima recipiens species intelligibiles, est incorruptibilis; ergo recipit eas incorruptibiliter. Praeterea, Avicenna 6. Naturalium 1. parte, cap. 6. Anima separata clarius videbit veritatem quam conjuncta ; et concordat cum illo.Sap. 9. Corpus quod corrumpitur aggravat animam.