In librum quartum sententiarum
Quaestio i. utrum transubstantiatio sit possibilis?
Quaestio i. de essentia sacrificii in genere.
Quaestio iii. virum fiat sacrificium in missa.
Quaestio v. quid offertur in hoc sacrificio ?
Quaestio vii. quisnam sit effectus hujus sacrificii ?
Quaestio i. utrum fuerint licita aliquando bigamia ?
Quaestio iv. utrum resurrectio sit naturalis
Quaestio v. utrum resurrectio futura sit in instanti
Quaestio i. utrum in deo sit justitia?
Quaestio xiv. . utrum corpora beatorum erunt agilia?
(a) Respondeo hic primo, etc. Movet quaestionem de visione paenarum in genere proprio, et in Verbo; et statuit primam conclusionem, quod non possit beatus videre illas paenas visione sensibili ob improporlionatam distantiam inter oculum in caelo empyreo existentem, et objectum constitutum in inferno. Hanc sequitur Suarez 2. tomo in 3. part. disput. 47. sect. 6. quamvis ibidem excipiat visivam Chrisli propter participationem omnipotentiae, et majorem dignitatem ejus. Major hic quaest. 1. ad secundam dubit. Bassolis quaest. ultima art. 2. Lusitanus in 3. tom. lib. 4. q. 6. art. 3. sig. 2. et patet ratione, quia ordo naturalis causarum non est pervertendus, nisi ratio aliqua, aut auctoritas suadeat. In proposito autem nulla est talis, quia neque ex bealitudine talis perfectio colligitur, neque ex natura potentiae, licet habitura sit aliquam excedentem praesentem statum, et perficietur in ordine ad quodcumque visibile, servata tamen determinata distantia: nam licet oculus quantum est ex se, moveri possit ad visionem distantis objecti, tamen ipsum objectum non est natum movere in tanta distantia ; quod relinquitur in sua virtute naturali, neque ex beatitudine colligitur specialis aliqua Dei assistentia, ut videatur objectum absens extra sphaeram sibi proportionatam ad movendum.
Contrarium hujus docuit noster Lyrarius in cap. 7. Actorum, et Sotus in d. praecedenti q. 4. art. 5. post tertiam conclus. Me dina 1.2. q. 3. ad 1
Quantum ad cognitionem intellectivam in proprio genere dicit, si requiratur distantia proportionata, non videri illas paenas a beatis in proprio genere. De hac difficultate aliquid diximus supra, agentes de cognitione animae separatae, et speciebus ejus.
(b) Remanet ergo quaestio, etc. an scilicet videant in Verbo, et quaerit primo de ratione videndi, dicens esse ipsam essentiam divinam prout est principium ex se actualissimum repraesentans quodcumque seclusa omni determinatione superaddita re vel ratione distincta, ut probat in littera. Hanc dissertationem remittimus ad primum Sententiarum dist. 35. et sequentibus.