QUAESTIONES SUBTILISSIMAE SUPER LIBROS METAPHYSICORUM

ARISTOTELIS

CUM ANNOTATIONIBUS F. MAURITII DE PORTU ET SCHOLIIS R. P. F. HUGONIS CAVELLI, EJUSDEM ORDINIS.

R. P. F. LUCAE WADDINGI CENSURA

Nullus circa istud opus scrupulus occurrit, omnes Scoti esse fatentur. Circa tempus duntaxat aut scriptionis ordinem dubium inde exoriri potest, quod in Commentariis Oxoniensibus in Magistrum Sententiarum, opus hoc, et vicissim in isto opere Commentarios citet Oxonienses. In 4. dist. 11. quaest. 3. sig. . Secundum hoc ad primam rationem, citat se in lib. 9. Metaphys. et quod ibi ait: ad ultimam formam, si simul tempore cum aliis formis introducitur, non esse mutationem, tractat. lib. 9. quaest. 14. numero 9. ubi ad veram mutationem docet requiri, quod privatio duratione praecedat formam. Deinde lib. 5. Metaphys. quaest. 7. numero 15. citat Distinctionem XIII, libri secundi Sententiarum, et numero 17. Distinctionem XVII. libri primi. At saepe occurrit, ut notat Mauritius hoc loco, Scotum citare in aliis operibus, quod communiter in talibus libris, vel librorum distinctionibus, sive capitulis, non a se, sed ab aliis tractatur:idque ex ipso modo citationis colligi potest, his enim utitur verbis dicitur, tractatur, ponitur, non se dixisse, tractasse, posuisse, aut exposuisse refert, atque ita eo loco ait, ponitur Distinct. XIII, secundi, lumen esse speciem lucis. Itaque ante Commentarios Oxonienses, quaestiones has eum scripsisse opinor, sed post alteram elucubrationem in Metaphysicae textum, in comperto est: quippe illam frequenter in hoc opere citat, ut videre licet ex libro 7. quaest. 1. ad primum, et quaest. 7. numero 3. et quaest. 19. ad primum, et lib. 8. quaest. 4. g. Ideo aliter. Opus est doctissimum et luculentissimam, sed incompletum: hucusque enim circumferebantur quaestiones in novem dumtaxat libros priores: de reliquis, quae in hac impressione adduntur, meum judicium ad easdem praefigam.

QUAESTIONES SUBTILISSIMAE SUPER LIBROS METAPHYSICORUM

ARISTOTELIS.