12. De sancto Beato.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Funde preces, o Beate,

meritis et nomine,

Pro nobis, natale tuum

qui paramus colere.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regi sanctorum

referamus munera laudum,

Qui sublimavit

sanctum super astra Beatum.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Principis apostolorum

doctorisque gentium

Praedicatione Roma

credidit in Dominum.

2. Tunc direxit sanctus Petrus

quosdam ex nobilibus

Huc illucque verbum vitae

praedicare gentibus.

3. Ex illis unus Beatus

nuncupatus exstitit,

Dignitate morum pollens

atque sacerdotii.

4. Servos, quos secum habebat,

libertati tradidit

Praeter unam, quem viarum

comitem retinuit.

5. Huic saepe versa vice

serviebat adeo,

Ut detraheret ab ejus

pedibus calceolos.

6. Hinc non uno stare loco

patiens diutius

Ad Nanneticani pervenit

urbem expeditius.

Responsoria.

1. Hic pro Deo distributa

facultate propria

Velut pauper et mendicus

adiit Aquitaniam,

V. Ut nobilitatis suae

declinaret gloriam.

2. In eundo verbis pluens,

corruscans miraculis

Per fidem multos gentiles

jungebat Christicolis,

V. Peregrinus namque mundi,

spiritu peragilis.

3. Cumque plurimis doctrinae

ministraret semina,

Non ab illis capiebat

corporis solatia,

V. Manuum labore vivens

lege eremitica.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Et cum quaereret secreti

locum habitaculi,

In Vindocinensi pago

aptum esse didicit.

2. Illuc partim navigando,

partim pede properans

Homo Dei tandem venit

cum magna laetitia.

3. Illum locum habitabat

serpens multum pestifer,

Armis precum servus Christi

quem fugavit gnaviter.

Respousoria.

1. In Nannetis civitate

quam paucos fidelium

Invenit sanctus Beatus,

plurimos gentilium,

V. Ovibus Christi diversis

modis adversantium.

2. Affluente tunc doctrina

satians Christicolas

Imbuebat vera fide

paganorum animas,

V. Praedicationem suam

firmans per miracula.

3. Tunc coepit desiderare

vitam solitariam,

Ut soli Deo vacaret

mente devotissima,

V. Nam humana cupiebat

vitare consortia.

In 3, Nocturno.

Responsoria.

1. Post munitus signo crucis,

constans et intrepidus,

Antrum cryptae nemorosae

desuper ingreditur,

V. Prope Ledum flumen situm,

rotundum interius.

2. Hoc in antro vitam egit

extunc solitariam,

Quam sollicitus per multum

temporis optaverat,

V. Evitata populari

gaudens illam inchoat.

3. Deinceps non evoluto

diuturno tempore

Circum circa coepit ejus

dextra fama crescere,

V. Cujus meritis serpente

se protectos credere.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Postquam est ingressus cryp-

tam

venerandus presbyter,

Corpus proprium tractare

coepit satis duriter.

2. Victus ejus herbae, radix

et aqua, post triduum

Raro panis sumebatur

ob solemne gaudium.

3. Urebatur sancta caro

aspero cilicio,

Acsi multa punienda

perpetrasset sedulo.

4. Totam fere noctem orans

ducebat pervigilem

Vixque modicam soporis

admittebat requiem.

5. Ad decrepitam aetatem

usque vixit taliter,

In qua vitam commutavit

Febre tactus leviter.

Ad Benedictus.

A. Huic sancto morienti

agmen coeli adfuit

Animamque duxit ejus

cum hymnis et canticis.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Cumque corpus ejus esset

sepulturae traditum,

Receperunt illic multi

sanitatem corporum.