13. De Stigmatibus s. Francisci.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Crucis vox hunc adloquitur

Ter diceus: tu te praepara,

Vade, Francisce, repara

Domum meam, quae labitur.

2. Crucis verbum proponitur

Fratribus per Antonium,

Et Franciscus ad ostium

In crucis modum cernitur.

3. Crucis arbor eximia

Per os Francisci surgere

Apparens cogit fugere

Draconem et daemonia.

4. Crucis signum, Tau litera

Fronte Francisci scribitur,

Qua varia distinguitur

Miranda lucis opera.

5. Crucis magnum mysterium

Super Francisco claruit,

Dum signatus apparuit

Cruce duorum ensium.

Ad Magnificat

A. Caelorum candor splenduit,

Novum sidus emicuit,

Sacer Franciscus claruit,

Cui Seraph apparuit,

Signans eum charactere

In volis, plantis, latere,

Dum formam crucis gerere

Vult corde, ore, opere.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat

A. Crucis apparet hostia

Tensis in cruce brachiis,

Sex alis tecta variis

Cum vultus elegantia,

Qua Francisci cor attrahit

Augens ei charismata

Suaque sacra stigmata

In eius carne protrahit.

Alia Antiphona.

Plaude, turba paupercula,

Ad patrem clama pauperem;

Hoc lugubre suspirium,

Pater Francisce, suscipe

Et prode Christo stigmata

Lateris, pedum, manuum,

Ut nobis reddat orphanis

Tanti patris vicarium.