23. De sancto Goerico.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Almi patris

in natalitio

Hilarescat

caelestis contio,

Psallat clerus

ferventi studio,

Ut sic crescat

plebis devotio,

Spinalensis

exsultet natio,

Tanti regis

tuta praesidio.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Mira decent metra

regnantem lucis in aethra,

Qui te mirifice

decoravit, rex Goerice.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Vir beatus cum beatis

Gloriose vivit,

Quem praeclarae maiestatis

Thronus insignivit.

2. Fremit frequens populus,

obstupescit signis,

Quibus crebro radiat

pontifex insignis.

3. Domini multiplici

gratia ditatus

Tenuit multiplices

terrae principatus.

Responsoria.

1. Primo gradu dignitatum

Dat primati comitatum

Felix Aquitania,

Fit praeclarae sedis comes,

Cuius sedi digna comes,

Assidet iustitia,

V. In quo vivit vitae fomes

Moriuntur vitia.

2. Comes raptus ad ducatum,

Dux ad regni principatum

Surgit potentissimus,

Ut de gradu positivo

Fiat in superlativo

Magnus, maior, maximus,

V. Hoc honore tam festivo

Timet regis animus.

3. Plebs assistens novo regi

Fremit plausu regio,

Cuius sceptro gaudet regi

Aquitana regio,

V. Rex divinae servit legi

Iugi desiderio.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Salutaris deditus

studio sophiae,

Laudem Dei praedicat

septies in die.

2. Hinc terrestris incitat

regem regni cura,

Hinc caelestis regiae

sedes permansura.

3. O rex ineffabilis,

vir Israelita,

Qui regnare meruit

in utraque vita.

Responsoria.

1. Dum sic floret

virtutum vernula,

Eminenti

sedens in specula,

Luce mundi

privatur sedula

Caecitatis

opertus nebula,

V. Sed nec virum

frangit sors aspera

Neque mentis

exstinguit sidera.

2. Dominatur rex felici

Promotus auspicio,

Cadit manu sub victrici

Paganorum legio,

V. Sola fides Goerici

Triumphat in proelio.

3. Sedet rex in tenebris

vultu nubescente,

Sed ne robur fidei

titubet in mente,

Vox a patre luminum

mittitur repente,

V. Spem salutis nuntians

Domino iubente.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Confortare, princeps fortis,

Quia tempus imminet,

Quo lux vera tuae sortis

Tenebras illuminet.

2. Si praefigi cupis metas

Instanti tristitiae,

Metim petas et sic metas

Fructum patientiae.

3. Tibi enim sicut dies

Nox illuminabitur,

Et de rege praesul fies,

A quo plebs salvabitur.

Responsoria.

1. Rex gavisus

promissi munere

Metim venit

felici sidere,

Voce ductus

potius ab aethere,

V. Cui carnali

coniunctus foedere

Urbis praesul

occurrit propere.

2. Dum in templi fundamentis

Contemplando fundat mentis

Goericus oculum,

Dum effuso pondus terrae

Sporta gaudet rex efferre

Visum est miraculum:

V. Fugit caeci nox invisa,

Redit visus, et lux visa

Reddit solis spiculum.

3. Ad tam sollemne gaudium

Concurrit turba civium,

Cum canticis et plausibus

Resultat vox laetitiae,

Collaudant regem gloriae,

Qui dat salutem regibus;

V. Translata sede patrui

Succedit praesulatui

Rex abiectis regalibus.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Si te nova moveant

et stupore digna,

Mira nostri temporis

admirare signa.

2. Capto Spinali oppido

dolis, non virtute,

Desperabant strenui

cives de salute.

3. Hostis clam ingreditur,

moenia transcendit

Et succensis aedibus

hostem lux ostendit.

4. Cives metus excitat

improvisae mortis,

Parat fugam pavidus,

proelia vir fortis.

5. Ad fugandas igitur

acies praedonum

Plebem clerus evehit

patriae patronum.

Ad Benedictus.

A. Mox ut princeps inclitus

Se fatetur foris,

Tremefacti fugiunt

Complices furoris,

Quibus metum incitat

facies victoris,

Dans afflictis civibus

spiritum vigoris.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O qui rore spiritali

Corporalis ignem mali

Sanas potentissime,

Prece tua nos redime

Ab igne gehennali,

Quo cremantur animae.