30. De ss. Georgio et Aurelio.

In 1. Vesperis.

R. Martyrum sanctorum flores

Vitae spiramen flagrantes

Georgium sanctissimum

Et illustrem Aurelium

Poscamus, ut prece sancta

Nostra diluant crimina,

V. Martyrum patrocinia

Venerantes solemnia.

Ad Magnificat.

A. Solemne devote festum

Plebs celebret fidelium,

Quo sanguine coelestia

Sunt adepti palatia

Christi martyr Georgius

Et flos candens Aurelius,

Quorum nobis propitius

Sit interventu Dominus.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regi concentu devoto

Jubilemus sidereo,

Per quem martyres beati

Coelo nitent laureati.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Inter sidereas

vernantes sanguine turmas

Consistit clarus

levita Georgius almus.

2. Hic celebris monachus,

Bethlehem is finibus ortus,

Expetiit saevos,

fieret quo martyr, Hiberos.

3. Pollebat socius

meritis Aurelius hujus,

Stemmate dissimilis

sed eadem morte celebris.

4. Hunc genuit claro

de stemmate Corduba mun-

do,

Post caesum gladio

direxit perfida coelo.

5. Duxerat hic claram

consortem moribus aptam

Ac sibi o dignam,

Nataham nomine dictam.

6. Haec spernens miseram

mundi cum conjuge pompam

Martyrio vitam

simul est mercata beatam.

Responsoria.

1. Inclita stirpe editus

Cordubensis Aurelius,

Gymnasia Arabica

Adhuc puer postposita,

Christi beata dogmata

Mente volvebat sedula,

V. Inter spinas gentilium

Germinans sicut lilium.

2. Hic puer insignis

jam pubescentibus annis

Cogitur excusans

ab amicis ducere sponsam,

Moribus ornatam,

generoso germine natam ;

V. Haec Natalia sacro

fuerat vocitata lavacro.

3. Levita Christi praeclarus,

Bethlemita Georgius

Propter fratrum stipendia

Directus est in Africam,

Hic, ut esset Christi testis,

Cordubam urbem petiit,

V. Ut perciperet bravium

Post hujus vitae stadium.

4. Vir Domini Georgius,

Virtutum gemmis ornatus,

A primaeyo vitae flore

Christo studuit placere,

Semper namque laus divina

Ore ejus resonabat ;

V. Dulcis erat alloquio,

Vultu nitens angelico.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Divino vere

fervens Aurelius igne

Mente voluptatem

carnis restinxerat omnem.

2. Divisis thalamis

et votis associati

Angelicis fuerant

Aurelius et Natalia.

3. Dum recubant stratis

soli sub tempore noctis,

Adfait his juvenis

coelorum clarior astris.

4. Protinus Aurelii

puer ille thorum petit almi,

Quem cruce consignans,

promens sibi mystica quae-

dam.

5. Inde cubile sacrae

puer expetiit Nathaliae,

Qua virum pridem,

sic sanctificavit eandem.

6. Hinc plane juvenem

fore credimus omnipotentem,

Qui semper proprios

dignatur visere servos.

Responsoria.

1. Dum Nathalia pervigil

Resideret in conclavi,

Ecce, directa superis

Adstat virgo dicens sibi:

Tempus instat certaminis ;

V. Palmam sanguine togati

Capietis, judex dicit.

2. O veneranda martyrum

Gloriosa certamina,

Qui in suis corporibus

Pro Christo imania

Pertulerunt tormenta.

Et ideo percipere

meruerunt immarcessibilem

aeternae gloriae coronam

V. Despecta namque suorum

corporum cruciatu

Saevientcm mundum

Dei. pro amore vicerunt.

In 3. Nocturno.

Ad Cantica.

A. Justi fulgebunt

ut sol in regno polorum,

Immortale decus

cum Christo semper adepti.

Responsoria.

1. Sancto etenim Aurelio

ostensum est necnon Nataliae,

Quod venturus erat

martyrii socius

Qui fuerat levita,

Georgius a patre dictus,

Condignum meritis

nomen habens monachi.

V. Hic socios saepe

hortatur contemnere mundum

Gaudentesque simul

martyrium accipiunt.