41. De s. Antonio Eremita.

In 1. Vesperis.

Antiplionae.

1. Antoni, cultor eremi,

Portis athleta Domini,

Victor daemoniorum,

Fac nos devotos servulos

Mundi spretores sedulos,

Victores vitiorum.

2. Coepit aetate tenera

Ferre squalentis onera

Deserti zelo Christi,

Temptator quem aggrediens

Victusque mox Insaniens

Abscedit mente tristi.

3. Hic sanctus carnem domuit

Christumque passum gemuit,

Quem cupit Imitari,

Fert crucem poenitentiae,

Rigoris, abstinentiae.

Qua sperat exaltari.

4. Scuto protectus fidei

Vult charitate Indui

Zelo salutis cinctus,

Vicit mundum cum vitio

Tegens carnem cilicio,

Spe galeatus Intus.

5. Hic creaturas monuit

Verbo vitaque docuit,

Laudare creatorem;

Laudemus ergo Dominum,

Quem scimus esse omnium

Communem redemptorem.

Ad Magnificat.

A. O pater humilium,

O castitatis lilium,

In hac carnis acie

Nobis dona vires;

Tu procul absentibus

Solis arcana fratribus

Occulta conscientiae,

Quasi corda scires;

Per te Christus radians,

Per te miranda perpetrans,

Pulsos reddit spiritus

Vitae defunctorum.

Nos, Antoni, visita,

Duc ad sanctorum Inclita

Dona, quibus unicus

Regnat rex justorum.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regem laudemus omnium

Voce cordis et oris,

Qui sociat Antonium

Patriarcharum choris.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Hic vir In patris laribus

Nutritus est decenter,

Plus suis nutritoribus

Christum quaerit ferventer.

2. Excelsi desideriis

Fragrans servis uniri

Non literarum studiis

Se sinit erudiri.

3, Orbatus est parentibus,

Cum duodeviginti

Esset annorum, sentibus

Relictis orbis tincti.

Responsoria.

1. Altitonans Antonius,

Quem orbis fama tonat,

Cultor fit angelicus,

Repente sua donat

Egentibus, quem Dominus

Coeli mitra coronat;

V. Regem sectatur gentium

Mane Deum unicum,

Ut ejus verbum sonat.

2. In angusto coenobio

Sororem consecravit,

Lux Ipse non sub modio

Saeclum Illuminavit,

Aegyptum dato otio

Sermone vitae pavit.

V. Monachorum collegio

Spreto mundi consortio

Anhelans se dicavit.

3. Temptator hunc persequitur,

Conatur Impedire,

Non patienter patitur.

Signa demonstrat irae,

Qui est abbas, sic loquitur,

Tyranne, cessa urae.

V. Sputo patris polluitur,

Crucis trophaeo pellitur

Festinat jussus Ire.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Hostis de nocte luminis

Lucis Invadit virum,

Facta suadet criminis,

Morbum recusat dirum.

2. Venit ut puer horridus,

Ut carbo niger tinctus.

Cujus vultus [est squalidus],

Tuus sum, Inquit, vinctus,

3. Amore vicit spiritus

Et fornicationis

Sua recedit territus

Prece devotionis.

Responsoria.

1. Dum hora nona circiter

Ab angelis In spiritu

Sensit se captum ferri,

Nigri currunt velociter

Vim facientes fremitu

Vocum non telo ferri.

V. Culpas opponit nequiter

Ab alvi matris exitu,

Poenas pro his mereri.

2. Amicum Christi comites

Angelici veracibus

Sermonibus tutantes

Illos fallaces obices

Pellunt cum suis fraudibus

Coeptum Iter complentes.

V. Fugantur falsi daemones

Sacris orationibus

Quod nequeunt minantes.

3. Furens cruenter carnifex

Maximianus gladio

Christicolas occidit,

Sed hos bonorum opifex

Coelorum ditat gaudio.

Quod oculus non vidit.

V. Hos sequitur Antonius

Optatque fore socius,

Sed secus rex providit.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Donis divinae gratiae

Antonius repletus

Mandat se poenitentiae

Pellit peccatum vetus.

2. Zelo currit martyrii

Palmam sperans victorum,

Quos In odium fidei

Mactat rex Iniquorum.

3. Hujus nos sancti meritis,

Christe, duc ad coronam,

Cujus accepit monitis

Vitae mundus annonam.

Responsoria.

1. Carnem terit, contemnit vilia,

Fructum carpit spernitque folia,

Coeli petit albata lilia,

Ubi gaudent sanctorum milia.

V. Vivens carne Christo junctus

Coelo regnat vita functus.

2. In paupertate glorians

Falsas sentes cupidinum

Sacro combussit caumate,

Post haec in mundo radians

Fugat catervas daemonum

Patris relicto domate.

V. Mundum linquens, polum scan-

dens,

Eecto conscendit tramite,

Sed et coeli rex congaudet

In coronato milite.

Ad Laudes.

Antiphonae.

1. Sanctus pater Antonius

Post patris funus lenius

Carnis spicam non colit,

Sed, ut exemplum praebeat

Igne sanctoque caleat,

Frangens terensque molit.

2. Post hoc Aegyptum circuit.

Viam salutis docuit,

Languentes mentes sanat,

Antra deserti monachis

Claret, devotis canticis

Terram replet et ornat.

3. Sequitur soror Dominum

Clausa cum turba virginum

Fratre jubente duce,

Mirisque signis rutilat,

Cura solerti vigilat,

Deus, ad te de luce.

4. Doctus a patre luminum

Dei fit doctor faminum,

Viam perfectionis

Docet plus lingua operum,

Corpus castigans tenerum

Virga correctionis.

5. Laudare Christum studeat,

In ejus laudem prodeat

Haec condo fidelis,

Quam hujus almi sanctitas

Ditat, ut vera deitas

Nos visitet de caelis.

Ad Benedictus.

A. Christi regis ave,

pugil et commilito fortis,

Adjutor validus

nostrae velis esse cohortis,

Confer et auxilium

nobis In tempore mortis.