42. De sancto Leonino.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Quam gloriosus es confessor

Domini, Leobine,

Decus sanctorum praesulum,

Qui gregem tibi creditum

Direxisti ad Dominum,

Cujus in gaudium

Ideo pastor bone introisti,

Unde te poscimus,

Ut tuis meritis et precibus

Mereamur tuum collegium.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Christum omnes pariter

Veneremur supplices,

Qui beatum hodie

Per confessionis meritum

Coronavit Leobinum.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Praeclaris patribus

fulsit sacer hic Leobinus,

Mundo progenitus,

coelo quandoque locandus.

2. Moribus eximiis

teneris rutilare sub annis

Coepit, in his docilis,

rapuit quibus arma salutis.

3. Rejiciens mundana petit

coelestia, sumini

Jussa boni complens

jamjamque monastice vivens.

Responsoria.

1. Sanctus praesul Leobinus

praeclaris parentibus

Oriundus in tellure

Pictavensi legitur,

V. Sociandus disponente

Deo coeli civibus.

2. Hic amore literarum

flagrans in primordio,

Has utcunque scriptas sumpsit

suo in cinctorio,

V. Castitatis ad exemplum

profuturus saeculo.

3. Jam supernis disciplinis

copiose praeditus,

Spreta mundi vanitate

monachus efficitur,

V. Summo regi militare

gliscens expeditius.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Urentem segetes

ignem frondesque domosque

Consopire Dei

famulus prece faecis ob acta.

2. Affer opem, Leobine pater,

lymphaticus inquit,

Mox et aquis vacuata cutis

distensa recedit.

3. Pontificis vestis

filo contacta puella

Daemone quo fuerat

pulso vexata levatur.

Responsoria.

1. Exorbata tempestate

populata omnia

Sancti viri circa cellam,

sata, frondes, olera,

V. Ope fretus summi boni

restauravit omnia.

2. Hujus curis agitatos

furore daemonico

Vir beatus sospitatem

propinavit illico

V. Invocata trinitate

crucis cum signaculo.

3. Descendente ab hac luce

praesule Aethereo

Leobinus infulatur

magno cum tripudio,

V. Quod cleri plebisque fuit

summa gratulatio.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Quisquis anhelabat

cujusvis febris ab aestu,

Tectus palliolo

Leobini sanus abibat.

2. Infirmum sancto

Caletrium tinxit olivo

Et successorem

signis praenovit eundem.

3. Jam super astra poli

residens, Leobine sacerdos,

Posce Deum, nobis

concedat gaudia pacis.

Responsoria.

1. Ille quidem jam refulgens

lampas in candelabro,

Ut his rutilaret, qui sunt

in domo Dominica,

V. Jure caeco praebet lumen

primo in miraculo.

2. Cujusdam resuscitavit

Leobinus filiam,

Qui eum officiose

susceperat hospitem,

V. Prole sibi restituta

gaudet multifariam.

3. Cumque membra sancti viri

conderentur tumulo

Rupto fune, quo pendebat,

crux in monasterio

Cum lampadibus ad terram

ruit plenis oleo ;

V. Sed resurgens haesit fuui

admirante populo,

Quod uec vitri ne liquoris

fuit mutilatio.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Attollamus mirificum

Quod patravit miraculum

Praesul jam curvus senio

Morboque tentus valido.

2. Erant duo pueruli,

Acti furore daemonis,

Qui ad sanctum convenerant

Sospitatis ob gratiam.

3. Quibus, ut erat hilaris

Dator extemplo proprii,

Quae post esum remanserant,

Partem dedit edulii.

4. Quo ab ipsis antidoto

Mox exploso daemonio

Ooeli laudantes Dominum

Ad propria regressi sunt.

5. Dignetur ergo laudibus

Universalis dominus,

Qui sic sua clementia

Sanctos suos mirificat.

Ad Benedictus.

A. O virum ineffabilem,

Per omnia laudabilem,

Per quam tanta insignia

Miraculorum rutilant;

Is ut nos coeli civibus

Suis adjungat precibus,

Proni rogamus, supplicet

Rcgem, qui cuncta possidet.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Vir Dei Leobinus,

Tot insignis virtutibus,

Talentum sibi creditum

discens reddere duplicatum,

In gaudium Domini sui

Ut fidelis servus meruit

Intrare securus.