46. De s. Ludovico Episcopo.

In 1. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O felix prosapia Francorum,

Quae germina pullulat sancto-

rum,

In te Ludovicus rex,

Ex te Ludovicus pontifex

Illustri praeconio

Coruscavit.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regi, qui saecli regnum renuit,

Sit votiva mentis confessio,

Pro cujus voto vere viluit

Ludovico regni possessio.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Hic vir in potentatibus

Exortus excellenter

Nostris mendicitatibus

Dejecit se libenter.

2. Praeventus Christi gratia

Profectu virtuali

Crevit in innocentia

Servatus baptismali.

3. Venustas innocentiae

Renatum non deseruit,

Qui coronam justitiae

Jugi profectu meruit.

R esponsoria.

1. Ludovicus, vir inclitus

Origine regali,

Lucem dedit divinitus

In hac vita mortali,

Tamquam praeventus coelilus

Dono spirituali.

V. Fervebat ejus spiritus,

Fructum ferre sollicitus

Ex flore virginali.

2. Diutinae custodiae

Septennio probatus

Simulque sapientiae

Donis est illustratus,

Laetabatur justitiae

Coronam sic lucratus ;

V. Thesauros innoccntiae

Replebat novae gratiae

Muneribus ditatus.

3. Doetrinae fructu fertilis

Processit ab ergastulis

Crucis praeco mirabilis,

Factus Franoisco similis.

V. Nunc gaudet in aetherea

Domo divinae sobolis,

Corona fulgens aurea,

Decorus et aureolis.

In 2. Nocturno.

Arttiphonae.

1. Vocem decus angelicum

Praevenit doctrinalem,

Sic culmen evangelicum,

Gradum pontificalem.

2. Francisci junctus cuneo,

Beatus pauper spiritu,

Currens amore flammeo

Brevi profecit transitu.

3. In brevi consummatus

Explevit multa tempora,

Qui manens Deo gratus

Complevit magna merita.

Responsoria.

1. Libertati redditus,

Ne serviret malis,

Sibi clausit aditus

Curae mundialis,

Quamvis nollet primitus

Pater hoc carnalis ;

V. Regis primogenitus

Rex contempsit penitus

Esse temporalis.

2. Vitam vix obtinuit

Evangelicorum,

Per quos doctus claruit

Claritate morum,

Fratrum formam tenuit

Ordinis Minorum,

V. Paupertate viguit,

Qua rex esse meruit

In regno coelorum.

3. Disciplina utilis

Omni piae menti,

Pracsul fructu fertilis

Tholosanae genti,

Missus fuit nobilis

Jussu perurgenti,

V. Ad profectus habilis

Vir mitis et humilis

Paruit jubenti.

In 3. Nocturno.

Antiplionae.

1. Dei tabernaculum

Stabilis intravit,

Qui justus obstaculum

Maculae vitavit.

2. Revelata facie

Illum modo contemplatur.

Cujus clara visio

Solis corde mundis datur.

3. De torrente voluptatis

Mens sancta reficitur,

Dum visae divinitatis

Ubertate fruitur.

Responsoria.

1. Diffuso jam lumine

Fulgebat in culmine

Posita lucerna,

Fuit cum dulcedine,

Plena rectitudine

Bonitas interna,

Nullo cadens crimine

Vicit in certamine

Gratia superna,

V. In divino numine

Successit hoc ordine

Requies aeterna.

2. Felix hortus paupertatis,

Qui regalis majestatis

Fecundans germine,

Dum de celso culmine

Virum tantae dignitatis

Per exempla sanctitatis

Suo clausit ordine;

V. Vocatus de caligine

Ad excelsa deitatis,

Haustu purae veritatis

Lumen cernit in lumine.

3. Regis summi potentia

De stirpe dedit regia

Beatum Ludovicum,

Qui sumens vitae tramitem

IIabet magistrum militem

Sanctitatis amicum ;

V. Sanctum fore, praeludia

Monstrant, dum tenet limitem

Humilem et pudicum.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Quasi stella matutina

Ludovicus claruit,

Cujus vitae disciplina

Huic mundo splenduit.

2. In aurora suae vitae

Sanctitatem praetendebat,

Qui aetatem primitivam

Bonitate transcendebat.

3. In aetate media

Duce divina gratia

Virginis pudicitia

Coruscavit.

4. In vitae vespere

Plenus divino munere

Requievit.

5. Stella maris hunc servavit,

Cujus callem subsecutus

Incorrupte terminavit.

Ad Benedictus.

A. Dum leproso ministrabat

Subito disparuit,

Et sic Christus ostendebat,

Cui se exhibuit.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. O proles Ungariae,

Decus aquilonis,

Ludovice sacer,

Tuis praeclaris donis

Sub coelesti hierarchia

Mirifice illustratur.