51. In Decollatione s. Iohannis B.

In 1. Vesperis.

A. Verba viri sapientis

Stimuli sunt imprudentis

Et clavi fixi in altum,

Inde praecursor Domini

Mortis datur examini

Per turpis feminae saltum.

Ad Magnificat.

A. Rex Herodes metuebat

Iohannem, nam hunc sciebat

Virum iustum, sanctum,

pium,

Quo audito bona multa

Fecit, sed haec sunt sepulta,

Cum plus amaret vitium,

Miser enim desipuit

Infelixque demeruit

Aeternae vitae bravium.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regem regum veneremur,

Ipsi semper modulemur,

Ut baptistae sociemur.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Misit Herodes rex manus

Ac tenuit praecursorem,

Quia vecors et profanus

Fratris duxerat uxorem.

2. Iohannes etenim dixit,

Huic non esse fas habere

Coniugem fratris, dum vixit,

Nec se illi commiscere.

3. Herodias extunc odit

Sanctum et illi foveam

Aperuit et effodit,

Sed haec incidit in eam.

Responsoria.

1. Ob vanam mandi gloriam

Natalis rex memoriam

Sui laetus celebravit

Et Galilaeae iudices,

Tribunos atque principes

Ad epulas invitavit.

V. ''Principes convenerunt in unum

adversus Dominum et adversus

Christum eius.''

2. Dum intrasset convivia

Herodiadis filia,

Coram Herode saltavit

Et placuit principibus

Simulque recumbentibus,

Tota domus cachinnavit.

V. ''Quoniam cor eorum vanum

est, respexerunt ad vanitates

et insanias falsas.''

3. Herodes volens placere

Puellae coepit vovere,

Illi prorsus se daturum

Munus, quodcunque peteret;

Si partem regni peteret,

Se nequaquam negaturam.

V. ''Dilexit veria praecipitationis

et loquebatur in idipsum.''

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Illa matrem sciscitatur,

Quidnam esset petitura;

Herodias hanc affatur:

Non sit tibi regni cura.

2. Sed caput Iohannis petat;

Sic mulier impudica,

Quia sanctus mala vetat,

Mortis eius fit amica.

3. Nec sensit huius ratio,

Praeoccupatus a morte

Iustus in refrigerio

Manebit felici sorte.

Responsoria,

1. Puella mox regreditur,

Caput Iohannis petitur

Ut afferatur in disco,

Ficte coepit rex tristari,

Verumtamen iubet dari

Quasi rem de suo fisco.

V. ''Concepit dolorem et peperit

iniquitatem, convertetur dolor

eius in caput eius.''

2. Tunc misso spiculatore

Baptista sanguinis rore

Fuso martyr efficitur,

Decollatur in carcere

Ab impiorum genere,

Mors eius parvipenditur.

V. ''Aestimatus est cum descen-

dentibus in lacum, factus est

sicut homo sine adiutorio.''

3. Cum accepisset puella

Caput latum in scutella,

Dedit illud matri suae;

Ipsa laeta pro munere

Non curavit de scelere

Neque de futura lue.

V. ''Nam hominem iniustum mala

capient in interitu.''

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Audierunt discipuli

Beatissimi praeconis

Necem sui didasculi,

Triumphum quoque agonis.

2. Et corpus eius tulerunt

Cum summa reverentia

Illudque sepelierunt

In Sebaste Samaria.

3. In curriculo temporis

Iuliani apostatae

Ossa sacrari corporis

Gentiles sparserunt late.

Responsoria.

1. Cremantur loca iterum,

Et reliquias cinerum

Sparserunt in auras venti

Tabescentes invidia

Pro insignium gloria

Collata ingratae genti.

V. ''Percussit Dominus omnes ad-

versantes ei sine causa, dentes

peccatorum contrivit.''

2. Sed Deus, factor omnium,

Ad suorum solacium

Fecit prorsus non privari

Tantis orbem reliquiis,

Nec passus est ab impiis

Fidelium spem frustrari,

V. ''Memor congregationis suae,

quam possedit ab initio.''

8. Dum ossa sacra tollerent,

Ut ea flammis urerent,

Quidam Ierosolymitae

Admixti colligentibus

Nonnulla his torpentibus

Occulebant sollicite.

V. ''A Domino factum est istud

et est mirabile in oculis nostris.''

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Truncato in Arabia

Praecursore tumulatur,

Caput eius in Aelia,

Quae Ierusalem vocatur.

2. Illuc orandi gratia

Duo monachi venerant

Sub principis monarchia,

Quem Marcianum asserunt.

3. Iisdemque baptista Christi,

Caput suum revelavit,

Sed hoc perdiderunt isti,

Et eorum spes nutavit.

4. Nam dum incauti nimium

Circa commissum fuere,

Talis thesauri pretium

Meruerunt non habere.

5. Post haec vero fit perlatum

In Emissam Phoeniciae

Et in urna conservatum

Sub terra nimis impie.

Ad Benedictus.

A. Illuc denuo monstratur,

Qui in specu morabatur,

Marcello cuidam abbati,

Transfertur honorifice

Ab eodem pontifice,

Qui praeerat civitati.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Praeco superni iudicis,

Praecursor summi vindicis,

Paranymphus sponsi veri,

Multa passus ludibria

Triumphavit per omnia,

Nec potuit aboleri

Domus in petra posita,

Nam iusti recordatio,

Pigmenti compositio

Ut mel dulcis et musica

In vini convivio.