54. De s. Maria Aegyptiaca.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Virginis et matris

vultu blanditur amico

Tristibus atque quasi

lapsos invitat imago.

2. Spes mea dulcis, ave,

mea spes, quia spes mise-

rorum,

Me miseram fateor,

spes mea dulcis, ave.

3. Tu portus veniae,

veniam peto, sanguinis ergo

Esto memor de te

sumpti, sed in cruce fusi.

4. In cruce clamavit

Sitio Jesus, hic tibi clamor

Insitus, ut miseros

releves, soleris egenos.

R. In Aegypti tenebris

Nocte gravi tectam

Maria, spes veniae,

Mariam infectam

Verae reddit gratiae

Consolans dejectam,

Quam coaptans gloriae

Viam docet rectam

V. Amplexuque Jesu

quam dulcis inebriat illam.

Ad. Magnificat.

A. O spes dulcis deiectorum,

Quam a fune peccatorum

Mater Christi liberat,

Opem confer, o Maria,

Nobis in hac carnis via,

Quos mundus incarcerat,

Et quos urgent vitia,

Tua mundet gratia.

Ad Matutinum.

Imitatorium.

Mens devota Deum

laudans procedat in altum,

Qui dedit in requie

lucem sine nocte Mariae.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Gustata dulcedine

Ligni salutaris

Illustratur gratia

lucis salutaris

Felix Aegyptiaca.

2. Adorata igitur

cruce Salvatoris

Haec igne succenditur

praedulcis amoris,

Qui consumit vitia.

3. Matrem et spem veniae

Suscepit Maria,

Praeductricem gratiae,

Per quam recta via

Patet illi coelitus.

4. Praeduce matre Dei

transitur fluminis unda

Et secum sola

manet actu menteque munda.

5. Sola Deo soli

servit bene cognita soli,

Solo sola solo

contenta sub aere nudo.

6. Sic coeluni coelo

tegitur, sic mansio Cbristi,

Mansio florigera,

se mundo subtrahit isti.

Responsoria.

1. Templi per miraculum

Aditu negato

Inardescit animus

Ardore beato

Felicis Aegyptiacae,

V. Conteritur, plorat,

fervet, suspirat et orat.

2. Non fuit horarius

Motus iste mentis,

Sed immissas coelitus

Ardor poenitentis

Dignos fructus referens,

V. Anxia mente nimis

cordis suspirat in imis.

3. Transit Maria Jordanem

Ubi vitam non inanem,

Vitam ducit admirandam

Et ubique praedicandam,

V. Inde legant flores

monachi florumque sapores.

4. Stella maris opem quaerit

Nec in vanum preces serit,

Relevatur a ruina

Medicantis medicina,

Quae languores sanat gratis

Dans medelam vulneratis ;

V. Nam virgam Jesse

miseris delectat adesse.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Nullum praebet ei

res mundanae speciei

Auxilium, nec avis,

nec homo, nec bestia quaevis.

2. Sed solatur eam

solamen dulce laborum,

Spes miseris, medicina reis,

tutela bonorum.

3. Angelici panis

dulci perfusa sapore

Pascitur et vivit

vitae coelestis amore.

4. Angelici cives

huic adsunt lumine, dives

Coelesti tota

rapitur super acra mota.

5. Sicque quater denis

annis septemque peractis

Evolat ad gratum

gaudens sine vespere mane.

6. Illam martyrii

solemnis purpura vestit

Et rosa dat sertum,

rosa, quae semper juvenescit.

Responsoria.

1. Servituti nimis durae

Vitam carnis periturae

Haec addicat et indicat

Sibi curam nimis duram,

Famem, sitim, frigus, acstum,

His impinguat corpus maestum ;

V. Herba cibum, dat terra thorum,

vivax aqua potum.

2. Ad hanc cedrum exstirpandam

Et virtutem enervandam

Vis convenit infernalis ;

Quantis hanc vexarit malis,

Solus Deus semper vidit,

Qui Mariae vim providit,

V. Qua fugiat, qua deficiat

pessumdatus .hostis.

3. In hac gravi multum lucta

Non est martyr haec seducta,

Martyr, inquam, non mucrone,

Ne tam brevi passione

Muniatur spes coronae;

V. Pluribus huic annis

nec crux nec defuit ensis.

4. Sancta martyr dum insultus

Carnis sentit et tumultus,

Flendo quaerit vitae portum,

Virgo mittens lucis ortum

Fugat procul incentorem

Dulcem illi fundens rorem ;

V. Major majorem

promittit lucta coronam.

In 3. Nocturno.

Ad Cantica.

A. Rex, qui cuncta regit,

qui rerum flectit habenas,

Suscipit electam

felici fine Mariam,

Ergo tuis Ubi posse dato

succurre, Maria.

Responsoria.

1. Crucem cruce graviorem,

Ensem ense fortiorem,

Qui Mariae studes laudi,

Deum laudans laetus audi:

Quadraginta vixit annis

Sine pane, sine pannis ;

V. Peccati stimulum

vicit carnisque tyrannum.

2. Sancti patris Zosimae

Merito monstratur

Tantae gemmae claritas,

Videns delectatur,

Orantis in aere

Corpus sublevatur

Et, quod coelum penetret,

Silens vox testatur ;

V. Nam corpus sequitur,

quo cordis motibus itur.

3. Pede sicco transiit

Jordanem Maria,

Nam in fide fecerat

Pontem arta via,

Quam miram transegerat,

Ibi mater pia

Corpus sumit Domini

Sui finis scia,

V. Plena Deo festinat eo,

quo gloria vera.

4. Rosa fraglans, lux solaris

Tibi semper adfuit,

Ut calcares undas maris

Vim virtutis praebuit,

Vitae tibi singularis

Patefecit aditum,

Tali duce coronaris

Coelo reddens spiritum;

V. O Maria, nos adstantes

Tuae laudi respice,

Juva, mater, te laudantes

Et nos tecum suscipe.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Jam patienter amans

et amoris vulnere languens,

Luctas et luctus

fert sancta graves patienter.

2. Jerusalem tota

suspirans mente supernam,

Spiritui vivit,

non carni caelibe vita.

3. Legitime certans

Christoque juvante trium-

phans

Militiae palmam

recipit meritique coronam.

4. Civibus adscripta

coeli mercede laborum

Jam fruitur, merces

Deus est, finis sine fine.

5. Illi, quo frueris,

semperque beata frueris,

Nos prece commenda

mala delens nostra, Maria.

Ad. Benedictus.

A. Summae gloriae

Regem, cujus facie

Gaudes luce

Coelestis patriae,

Fontem nobis gratiae

Et spem veniae

Fac placabilem,

Habilem

Nobis condolens

Crimen abolens

Carnis impiae,

Confer lacrimas

Poenitentiae

Et spem imprimas

Indulgentiae.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Terram simul fodiunt

Zosimas et leo,

Qua corpus operiunt,

Corpus gratum Deo,

Hic et haec in patria

Jam fruuntur eo,

Suae precis gratia

Nos conducant eo.