53. De s. Iohanne ante Portam Latinam.

In 1. Vesperis.

R. Munda caro sancti

laceranda datur flagra danti,

Et probra passa coma

ruit ad spectacula Roma,

Intrat vas olei,

vas plenum perniciei,

O vis mira Dei,

fervor oboedit ei.

V. Letum laetus init,

alacer certamina finit,

Vas fervens oleo

vicit inustus eo.

Ad Magnificat.

A. Servans virgo caelibatum

Fert libamen Deo gratum

Castitatis gremium,

Neque carne neque mente

Egit aestus hunc repente,

Ut amittat praemium.

A d Matutinum.

Invitatorium.

Agnum nivei candoris

Adoremus Dominum,

Virginem qui huic Iohanni

Commendavit virginum.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Clarus fulget dies iste

Iohannis evangelistae

Emicans victoria.

2. Flammas olei ferventis

Virgo vincit in tormentis

Pangens Deo gloriam.

3. Ante portam hunc Latinam

Caesar egit ad ruinam,

Sed victor non laeditur.

4. Romae iubilat senatus,

Cum Iohannes liberatus

Ephesum regreditur.

5. Sicut candet carne munda,

Sic caelestis rorat unda,

Quem elegit virginem.

6. Miris declaratur signis

Refrigescit fervor ignis

Ros arcet sartaginem.

Responsoria.

1. Ante portam urbis Romae,

quae Latina dicitur,

Victor dolio ferventis

olei immittitur,

Qui senatu circumstante

illaesus egreditur,

V. Rore balsami caelestis

virgo circumfunditur.

2. In Pathmos dum relegatur

Iohannes exsilio,

Hunc divina de supernis

consolatur visio,

V. Ecclesiae figuratur

status hoc indicio.

3. O dilecte iesu Christi

Iohannes apostole,

Quae praerogativa tui

sit honoris, recole,

V. Virgine cum matre regnans

castitatis indole.

4. Annuus in hoc natali

fit concursus populi,

Festa die.......

dum in urbe Romuli

Gaudia multiplicantur

per excursum saeculi,

V. Adhuc ad laudem Iohannis

crescit laus miraculi.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Quem sermonem Iesus dixit

Et spem et rem, quam prae-

dixit,

Impleri opportuit.

2. Adveniret donec vere,

Qui Iohannem permanere

Hac in carne docuit.

3. Hic neque exustulatur

Nec tormentis terminatur

Eius innocentia.

4. Nec exsilio damnatus

Nec metallo relegatus

Migrat ad caelestia.

5. Vera pacis in quiete,

iesu bone, bona de te

Venit invitatio.

6. Sanguinis effusione

Non fit particeps coronae

In Iohanne passio.

Responsoria.

1. Vox tonitrui tui, Deus, in

rota

Iohannes est evangelista

Mundi per ambitum

Praedicans lumen caelicum,

Qui triumphans Romae lavit

In vino stolam suam

Et in sanguine olivae

Pallium suum.

V. Victo senatu cum Caesare

Virgineo corpore

Tripudiat in igne

Et in sanguine.

2. Gum pro mundo pateretur

rex Deus in homine,

Iuxta crucem eius erat

stans virgo cum virgine,

V. Christus utrique commendat

invicem ex nomine.

3. Magna mundo

gloria splenduit,

Adorari

angelus timuit,

Hoc prohibuit;

V. Hunc honorem

honori tribuit,

Homo Deus

dum carnem induit.

4. Salve, dulce melos,

illustrans lumine caelos,

Virgineum lumen,

paradisi fertile flumen,

Splendor apostolice,

Christi specialis amice,

Theologos omnes

transcendens sancte Io-

hannes,

V. Eloquiis claris

caeleste melos imitaris.

In 3. Nocturno.

Responsoria.

1. Discipuli Christi

dum tractant verba ma-

gistri,

Undique sermo sonat,

huic semper vivere donat,

V. Tu, Petre, me sequere,

volo sic, ait, hunc remanere.

2. Supra pectus salvatoris

in cena recubuit,

Ex quo hausit, quod ubique

populis distribuit,

V. Quo rigatus omnis mundus

ad fidem convaluit.

3. Vatis caelestis

est Pathmos insula testis,

Caelitus hic vidit,

quae sano dogmate scribit,

Ex signis ipsis

liber editur Apocalypsis;

V. Quotquot verba sonat,

tot in his sacramenta re-

donat.

4. Dum stupet in caelis

animus patris Ezechielis,

Res satis obscuras,

tres cernit adesse figuras,

Haec species hominis,

bovis haec erat, illa leonis;

V. Par aquilae quarta

magnalia denotat alta

Sancti Iohannis evangelistae.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Ecce, dies triumphalis

Diesque spiritualis

Iohannis memoriae,

Cum ex oleo ferventi

Flamma carens adurenti

Praefert signum gloriae.

2, Circumstante hunc senatu

Resultant maiores natu,

Quod liber egreditur,

Urbis Romae gaudent cives,

Gaudet pauper, gaudet dives,

Quod igne non uritur.

3. Exit dolium illaesus,

Caeli rorem spirat lesus

Et ab igne liberat,

Nec Romanus imperator

Sicut mundi dominator

Tam potenter imperat.

4. Huius ergo nos natalis

Exuens a cunctis malis

Emundet a crimine,

Ut non urat calor ignis,

Tartara quem dant indignis

Cum mortis putredine.

5. Post mortalis vitae molem,

Ut cernamus verum solem,

Illa iuvet aquila,

Quae ad alta subvolando

Clariusque contemplando

Luce gaudet intima.

Ad Benedictus.

A. Sacramenta

die dominica

Ostensa sunt

ecclesiastica

Apostolo

in Pathmos insula

Et sanctorum

cum Christo saecula

Eorumque

clara memoria

Et, quae manet,

perennis gloria.

In 2. Vesperis.

R. Verbum bonum

caelestis nuntius

Adnuntiat

pacemque gentibus,

Praerogativa floruit

Castitatis, quam voluit,

Quam dilexit.

V. Matrem Dei inter sua

suscepit obsequia,

Ut virgini virginum

digne deserviret.

Ad Magnificat.

A. Hodie victor athleta,

Iohannes evangelista,

Caelo dat tripudium,

Hodie flamma intactus

Turba praesente senatus

Praebet mundo gaudium,

Hodie huius natalis

Splendor parit salutaris

Devotis remedium.