Scholium.

Resolvit ex auctoritatibus Circumcisionem delevisse originale. Ita August. citatus, et lib. 3. contra Julian. c. 18. et lib. 5. c. 9. et in id Gen. 17. masculus cujus, etc. et 4. de Bapt. c. 24. 13. Civit. cap. 26. Gregor. 4. Mor. 2. et 3. habetur cap. Quod autem, de Consecr. d. 4. Prosp. lib. de promission. 1. p. cap. 14. Cyprian. de Cardin. operibus. Isidor. lib. in Gen. c. 3. Beda citatus. Bernard. serm. de Circumcis. habetur. cap. Majores, de Bapt. Alens. 4. p. q. 7. m. 7. D. Thom. 3. part. q. 61. art. 3. et q. 62. art. 6. et omnes communiter. Quaerit Doctor an hoc potuerit fieri sine gratiae infusione, et qua potentia, ordinaria, vel absoluta ?

Hic supponendum (b) est tanquam certum, quod per Circumcisionem peccatum originale delegatur, quod patet per auctoritates Sanctorum. Et ad hoc est ratio congrua, quia Deus nullo tempore reliquit genus humanum sine remedio necessario ad salutem, maxime illos, quibus ipse legem dedit, ut per ejus observantiam pertingerent ad salutem. Frustra enim fuisset data talis lex, sine tali remedio ; ergo tempore legis Mosaicae dedit aliquod tale remedium observantibus hujusmodi legem. Non possunt autem attingere ad salutem sine deletione originalis culpae, quod supponitur ex secundo libro; ergo in illa lege instituit aliquod remedium contra illam culpam; istud,et non aliud, videtur esse ibi institutum, tanquam tale remedium contra illam, juxta illud Genes. 17. Masculus, cujus proeputii caro, etc.

Et si objiciatur, quod Circumcisio sit ex Patribus, non ex lege, quia data est Abrahae Circumcisio, et hoc per multos annos, scilicet quadringenti ante legem Mosaicam datam in monte Sinai, hoc non obviat quin sit remedium contra originale peccatum. Quod autem Deus voluit illud instituere ante legem Moysi, arguit quod non sit remedium praecise hujusmodi legis, sed nec lex illud evacuavit, sed confirmavit.

Sed inquirendum est (c), an ex isto supposito, sequatur necessario gratiam in Circumcisione conferri. Et quia dimissio culpae, et collatio gratiae, sive conjunctim, sive separatim, non respiciunt nisi potentiam divinam ; aliquid autem dicitur possibile Deo dupliciter, scilicet secundum potentiam absolutam vel ordinatam; ideo primo videndum est, an possibile sit Deo de potentia absoluta delere culpam originalem sine infusione gratiae; secundo, an hoc sit sibi possibile secundum potentiam ordinatam.