66. De sancto Paride.

Ad Vesperas.

Antiphonae.

1. Praeelarus dies rutilat,

In quo Paris, almificus

Christi pontifex, draconis

De faucibus nos eruit.

2. Hic Athenis huc advenit

Nos quidem redimere,

Hostis senis quos invenit

Sub cultura vivere.

3. Religatus relegatur

Durus hostis et prostratur,

Draco furens adplicatur

Ad profunda pelagi.

4. Ingratanter hoc suscepit

Plebs insana, dum accepit

Viri sancti victoriam.

5. Mens caecatur, dum antiquo

Famulatur inimico,

Nam cultorem trinitatis,

Amatorem deitatis,

Plebs immensae caecitatis

Nece dignum comprobat.

Ad Magnificat.

A. Rex regum vere,

populi miseri miserere,

Ad te clamantis

summis precibusque pre-

cantis,

Qui Paridem laetum,

sollenni laude repletum,

Ad patriam vitae

ducis, quam maxima rite

Gaudia concrescunt,

flores nitidique virescunt.

Invitatorium.

Reetorem caeli

veneremur corde fideli,

Qui nos per Paridem

fecit habere fidem.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Vir Domino dignus

rector populique benignus

Urbem salvando

nos salvet purificanda

2. Urbs felix dira

laniatur [daemonis] ira,

Daemonis infestus

sed tandem pellitur aestus.

3. Ad sancti tactum

loculum draco desinit actum

Atque maris fluctus

subiit per devia ductus.

Responsoria.

1. Christi confessor,

Paris, almificusque sacerdos

Caelorum [caeli]

loca nactus iure perenni,

Augeat augmentis

nos sanctis ac documentis;

V. Celsa petens laetus,

Domini virtute repletus,

Gaudia cuncta ferat

crimen et omne terat.

2. O custos habilis,

Dux venerabilis,

Custodi populum,

Quaesumus, inclitum,

Tu [cunctas] maculas

Cordis [et] abluas,

Ut valeat solium

scandere perpetuum.

V, Hunc tu purifica

Cunctis a vitiis

Necnon salvifica

Praeclaris mentis.

3. Ad tactum sancti

Paridis iugiter venerandi

Serpens immitis

Cogitur ad crebras

pelagi remeare tenebras.

V. Invitus pergit,

invitus in horrida mergit,

Non linquens solitum

sponte sua loculum.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Hoc mirum digne

peragens sanctissimus ille

Protinus a turbis

in moenia ducitur urbis.

2. Tunc plebs infelix

stat nondum corde fidelis,

Insontis clarum

dant corpus in ora ferarum.

3. Hae mites factae,

rabiem nescire coactae,

Suppliciter tantum

coeperuntlambere sanctum.

Responsoria.

1. Rumor directus

populi mox attigit aures,

Quod quidam sanctus,

senio iam corporis actus,

Urbem salvaret

hostem pellendo superbum;

V. Haud mora nempe fuit,

sexus uterque ruit

In sanctum Domini

talia suscipiens.

2. Duceris in patriam,

patriae defensor herilis,

Traderis atque feris,

sed ovans illaesus haberis,

V. Morsibus alma nimis

dantur tua membra ferinis.

3. Cives turbati

Paridis virtute beati,

Sed iam credentes

eius pia facta videntes

Pastorem dignum

statuunt patriae gregis illum.

V. Dignum quoque gerens

cunctaque saeva terens,

Efficitur [gratus]

sic omnibus ille beatus.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sic cunctis gratus

factus pater ille beatus

Antistes plebis

sanctae stabilitur et aedis.

2. Huius vita satis

fuit eximiae pietatis,

Nullum spernebat,

cunctos pietate regebat.

3. Aegros quaerebat

propriis opibusque fovebat,

Illos salvabat

signo crucis et vegetabat.

Responsoria.

1. O pater alme Paris,

qui tantus adesse probaris,

Nos te laudantes

festum que tuum celebrantes

Auxiliare tuis

almificis meritis,

V. Ut caeli solium

mereamur adire perenne.

2. Ex eius templo

fons manans sanctificatus,

Ex quo gustantes

nimium quoque febricitantes

Incolumes remeant;

V. Concurrunt populi

vario languore coacti,

Sed precibus sancti

incolumes remeant.

3. Flos patriae floret

cunctis dans semper odorem,

Quem, pie rex regum,

voluisti scandere caelum

''Sic dicens:Intra in regnum Dei.

V. O virum admirabilem, cui

Dominus dignatus est tantam

impertiri gratiam dicens:

Intra in regnum Dei.''

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Alme Dei pontifex,

Praesul honorande,

In servos tuos respice,

Paris venerande,

Quos reduxisti, domine,

Ad semitam salutis,

Rege, tuere, confove

Baculo virtutis,

Quo fugasti pestiferae

Iuga servitutis.