65. De sancta Iuliana.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Psallat mater ecclesia

Dulci cum symphonia

Recensendo celebria

Iulianae sollemnia.

2. Haec quasi foetorem

Christi flagrans per amorem

Sic mundi florem

mundique sprevit honorem.

3. Per virtutum incrementa

Carnis horrens blandimenta,

Servans fidem Christo soli

Laeta scandit arcem poli.

4. O flos virens inter paradisi

lilia,

Iuliana virgo pia,

Veri solis filia,

Deo nos reconcilia.

5. Plaudat Sion filia

Laudum cum canore,

Assunt nunc sollemnia

Virginis decorae,

Iulianae, sponsae Christi,

Quae suo cruore

Lota felix in caelesti

Gaudet iam decore,

Cuius, Christe, sancta prece

Purgans a peccati faece,

Iunge nos caelestibus.

R. Quae geminis felix

ornaris, virgo, triumphis,

Martyr cum roseis

rutilans Iuliana coronis,

Splendida virgineis

florescis, femina, sertis;

V. Sis memoratrix

famulorum, sancta, tuorum,

Qui tibi devote

famulantur nocte dieque.

Ad Magnificat.

A. Gaude, caelum, terra, plaude,

Dies adest digna laude,

Plena dies gloria,

Qua Iuliana antiquum

Castitatis inimicum

Elisit victoria;

Pia mater et matrona,

Tuis sanctis precibus

Interventrix et patrona

Sis pro nobis omnibus.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Regi regum iubilantes

Laudum per insignia

Exsultemus venerantes

Iulianae sollemnia.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Haec caeli divitias

Aestimabat copiam

Et mundi delicias

Reputabat inopiam.

2. Sic enim in Christo

fundata fuerat,

Quod ab ipso separari

penitus non poterat.

3. Coniugalem suum sprevit

Et intra se decrevit

Idola patris respuere

Et Christo regi credere.

Responsoria.

1. Fulgebat sancta

triplex decus in Iuliana:

Nobilitas generis

et virtus nobilitatis,

V. Martyrii laudatur in hac

victoria plus quam.

2. Exutam virgis

iussit caedi pater eius,

A sponso propriis

suspensa fuitque capillis,

V. Ut Satanam coleret

et Christum pure negaret.

3. De plumbo plena

post haec succenditur olla,

Quae succensa suos

guttis furentibus ussit,

V. Sed sibi nil potuit

succensio dira nocere.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. O mira insania,

A patre tenerrima

Flagellatur filia,

Quia spernit idola.

2 Carnifices credentes

Inquiunt praefecto:

Nos pati supplicia

Cupimus pro Christo.

3. Tunc praecepit credentes

Christo omnes decollari,

Qui cum palma martyrii

Meruerunt coronari.

Responsoria.

1. Carcere clausa manet,

hanc infer evertere temptat,

Quem vinctum tenuit

et vinclis dire cecidit,

V. Ne plus multaret,

sibi crimina multa fatetur.

2. Hostem tartareum

secum duxit religatum

Ac in stercus eum

proiecit sordibus unctum,

V. Sic quoque deceptus

discessit denique victus.

3. Machina rotatur,

rota ferrea flexa paratur,

In quam contrahitur,

sed penitus annihilatur,

V. Angelus hanc fregit

et eam de morte redemit.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Cum virginali turma

Sequitur in stola candida

Iuliana sanctissima

Agnum sine macula.

2. In caelesti solio

Servit Dei filio

Cum castitatis lilio.

3. Vicit cum triumpho

Saeculum inane

Et cum martyrii gladio

Finivit vitae certamen.

Responsoria.

1. Post haec ex lignis

magnus succenditur ignis,

In quem iactatur,

sed virgo mox liberatur,

V. Stans autem libere

Deum benedixit in igne.

2. Conflato vere

corpus perfunditur aere,

Hoc Deus examen

sibi contulit esse solamen,

V. Ut constans fieret

et firmior inde maneret.

3. Post haec tormenta

ducitur Iuliana beata

Ad decollandum,

quae post se vociferantem

Audivit daemonem

tortores sicque rogantem:

V. Non ei parcatur,

sed ei caput ense feratur.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Beata Iuliana

sublimata in caelis,

Quae supplicia plurima

perpessa est fidelis.

2. Deo cum laetitia

serviens puella

Sub patris manibus

sustinet flagella.

3. Praeses rotam ferream

iussit praeparari,

In qua membra tenerrima

praecepit laniari.

4. Misit Dominus angelum

suum de caelis,

Qui ignem comminuit

et illaesam custodivit.

5. In tantis suppliciis

Iuliana fidelis

Benedixit Dominum

iugiter de caelis.

Ad Benedictus.

A. Quasi stella matutina,

Quam illustrat lux divina

In conventu cum concentu

Iuliana caelestium

Gaudet luminarium.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Vergentis ad vesperam

Mundi vitam prosperam

Iuliana despiciens

Non retro respiciens

Ad ea se extendit,

Quae iam comprehendit.

Das Resp. lautet in B (D hat dasselbe R in 2. Vesp. ):

R. O lampas ecelesiae,

Rivos fundens olei,

Medicina gratiae,

Incrementum fidei,

Tutelam praestans pavidis,

Calorem minus fervidis

Languidis medelam,

V. Tu Dei saturitas,

Oliva fructifera,

Cuius lucet exitus

Et resplendent opera.