70. De sancta Ludmilla.

In 1. Vesperis.

s uper Psalmos.

A. Ecce jubar matutinum

Veri solis praevium

Fulget In Bobemia,

Diem fidei vicinum

Monstrans per martyrium

Alacri In gaudium

Ore psallentium

Jubilet ecclesia.

R. Prima noctis vigilia

Transmeat In gaudia

Felix baec matrona,

Haec sunt sacra solemnia.

Gaudeat Bobemia

In tanta patrona.

V. Pretiosa mors Ludmillae

In conspectu Domini,

Cujus prece nefas vile

Relaxatur homini.

Ad Magnificat.

A. Quasi stella matutina

In medio nebulae

Et ut uter In pruina

Vita Christi famulae,

Nam In gravi tempore

Fidem opprimente

Castigato corpore

Munda luxit mente;

O Ludmilla, mater bona,

O Bohemorum patrona,

Tuis beatis precibus

Nos serva a nocentibus.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Adsunt solemnia

Ludmillae beatae,

Cantat ecclesia

Cum jucunditate.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Firma fide praeambula

Sudat In operibus

Ludmilla, Christi famula,

Serviens pauperibus.

2. Servans castimoniam

Semper cordis meri,

Dilatat ecclesiam

Facta nutrix cleri.

3. Haec est Illa vidua

Dans duo minuta,

In datis praecipua

Laude Christi tuta.

Rcsponsoria.

1. Gaude, coelum, primo flore

Carpto de Bohemia,

Cujus sancta grato rore

Roratur ecclesia.

V. Ista Christi famula,

Veritatis aemula,

Veri veris fit primula.

2. Nobilis ex genere,

Fide sed nobilior,

Quam conservans tenere

Fit Christo propinquior,

V. Haec ancilla veri Dei

Fit dilatrix fidei.

3. In virtutum culmine

Stetit elevata,

Sanctitatis lumine

Procul dilatata ;

V. Ut columba sine felle

Caritatis fluens melle.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Haec est Judith vidua

Jejunans frequenter,

Coeli petens ardua

Et orans ardenter.

2. Omni carens Infamia

Vitam conservabat,

Per fletus et jejunia

Corpus macerabat.

3. Nunquam cum ludentibus

Haec commiscebatur,

Sed juncta moerentibus

Hos consolabatur.

Responsoria.

1. Haec Jahel mirabilis

Sisaram prostravit,

Clavum figens In tempora,

Dum Insuperabilis

Carnem edomavit

Dure deducens tempora.

V. Pietati studuit,

Largitate claruit.

2. Haec est prima propaginum

Quas vidit pincerna,

Ex qua manat vitae vinum

Petente superna;

V. O propago fructu grata,

Vite clara generata.

3. Quamvis In divitiis

Non tamen In deliciis

Carnis efflua,

Abstinens a vitiis

Et vanis blanditiis

Casta vixit vidua

Resecans superflua.

V. Res tenebat non ad fastum,

Sed ad tegmen et ad pastum.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Si quaeratur femina

Fortis, haec est una,

Quae devincens crimina

Fulget velut luna.

2. Ludmilla felix matrona,

Digna laude varia,

O Bohemorum patrona

Nos Illustra gratia.

3. Munda manens penitus

Finem praestolatur.

Cui mortis coelitus

Tempus revelatur.

Responsoria.

1. Mortis ante praescia

Munda conscientia

Sumit eucharistiam

Ad augendam gratiam,

V. Cum cordis fervore

Psallens mente, psallens ore.

2. Fune demunt non mucrone

Vitam ejus cum gumone

Tumba mortis avidi

Praemisso duro sermone

Tamquam canes rabidi.

V. In Christi collegium

Confirmantes odium,

Sic tortores Isti

Premunt ovem Christi.

3. Mors lictorum velox et varia,

Subsecuta facta nefaria

Et odoris mira fragrantia,

Sunt honores ejus Indicia

V. Ad sepulchrum luminaria

Divinitus descendentia.

Ad Laudes.

Antiphonae.

1. Laudes canens Davidicas

Praestolatur Interitum,

Per quem In aedes coelicas

Eeddit beatum spiritum.

2. Immersus funis gutturi

Torquem collo fert auream

Huic viduatae turturi ;

Jesu, salva nos per eam.

3. Sic Hesther Inter regia

Graditur palatia

Facta regni socia.

4. Haec est prima gratia,

Quod lictores varius

Interemit gladius

Cum omni familia.

5. Laus coelestis resonet

Cui terra consonet

In Ludmillae gloria

Per varia gaudia.

Ad Benedictus.

A. Salutem es Inimicis

Dedit patriae felicis

Praedilectae famulae

Mysticae Jahel

Benedictus Deus Israel.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

O mater Bohemiae,

Ludmilla flos gratiae,

O felix patrona,

O coeli curiae

Consors et gloriae

Fulgens sub corona,

O quam laeta facie

Cernis regem gloriae

Supra carnis morem,

Coelis sedis hodie

Cum palma victoriae

Possides decorem;

Nos tuo juvamine

De mundi caligine

Perduc ad honorem

Sanctorum splendorem.