73. De sancto Maximiliano.

In 1. Vesperis.

Super Palmos.

A. Congregemur laetabundi,

Veneremur hujus mundi

Evictorem non profanum

Et doctorcm Christianum,

Fidei florem diaphanum,

Praesulem et martyrem,

Sanctum Maximilianum.

Ad Magnificat.

A. O protoflamen

Laureacensis,

Recreamen

Celeiensis,

Martyrisamen

Sustines ensis,

Plebis ovamen

Pataviensis,

Cui relevamen

Valde valens sis

Dando solamen,

Quod petit. Amen.

Ad Matutinum.

Exsultando chorus

Christo sit laude sonoras,

Cordis In arcano

jubilans Maximiliano.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Beatus Impiorum

Viis non adhaerens

Transit ad coeli chorum

Legem Dei quaerens.

2. Inania non meditans

Cor In Deum fixit,

Cui sancte militans

Plebem benedixit.

3. Uterque Dei pax adsit ei

perfert cruciatus,

Vir fidei, virtute spei

pater Ille beatus.

Responsoria.

1. O et eja jucundemnr

De Celeia quod fovemur

Sanctae prolis munere

Nobili de genere,

V. Vita novanus

oritur Maximilianus.

2. In domo Dei nomen regi

Juste coaptavit,

Nam maxima libavit.

Fide pura, spe secura

Offerens se sacravit

Morti, quam gustavit,

V. Maximus In mille

virtutibus emicat Ille.

3. Nobilis ex genere

se fecit nobiliorem,

Dum veterem morem

studuit sectando tenorem

V. Virtutum florem

suscipiens propter odorem.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Cum Invocat Deum

Exaudivit eum

In tribulatione,

Sibi post hanc viam

Reddens vicem piam

In retributione.

2. Viam hujus In victore

Vultus sui In splendore

Christo collocabat,

Nam Intrabat cum timore

Domum Dei, cum fervore

Cordis adorabat.

3. Hic honore et decore

Praesulatus coronatus

In superna gloria,

Aeterna memoria

Est glorificatus.

Eesponsoria.

1. Quamquam a parentibus,

Quibus erat unicus,

Delicate nutriretur,

Abstraxit se deliciis,

Infantiae stultitiis

Ne unquam notaretur,

V. Effulgens rite

clarae medicamine vitae.

2. Decurso septennio

Presbytero Oranio

Mirae sanctitatis

Imbuendus tradebatur,

Quem docendus sequebatur

In lege deitatis;

V. Et studuit mire

virtutibus se redimire.

3. Cujus ab hoc muudo

dum migrarent parientes,

Praedia corde pio

distribuit Inter egentes,

V. Quoslibet exsilio

cupiens recreare dolentes.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. In Deo confidit,

Cujus vultum vidit,

Et dilexit veritatem

Hujus atque aequitatem.

2. Largiaris vitam

sanctam sibi, Christe, petitam

Uncto In ardore

firmando cordis honore.

3. Dei tabernacula

Intrans sine macula

Monte sancto quievit

Operans justitiam

Per cordis munditiam

Nihil doli sevit.

Responsorio.

1. Denique infantiae

Atque pueritiae

Annis consummatis,

Cavit adolescentiae

A viis petulantiae

Nec non vanitatis,

V. Nil mundum reputans,

sua blandimenta refutans.

2. Dissolutum et pollutum

Cum incestis et scelestis

Aspernens contubernium,

Morum tutum tulit scutum

Cum modestis et honestis

Exercens colloquium,

V. Et fidei vitam

didicit retinere pudicam.

3. O tiro Christi,

pro cujus amore necaris,

Ne barathro tristi

poenis damnemur amaris,

V. Consocia isti

gaudens, cui sonsociaris.

Ad Laudes.

Antiphonae.

1. Induat nos Dominus

virtute atque decore

Firmans nos flore

Fidei prece praesulis hujus.

2. Omnis terra Deo

cum laetitia jubilate,

Procurare reo

veniam per hunc properate.

3. In quantum quivit,

anima quoque sitivit,

Cernere virtutem

Dominipropriamquesalutem.

4. Glorificet, laudet,

superexaltet, benedicat

Coclicus, aethereus,

terrenus, spiritualis.

5. Corde non vanus

laudat Deum Maximilianus.

Ad Benedictus.

A. Laus resonet Patri,

quia magna contulit Isti

Praemia sanctorum

cum culmine laudis eorum.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Magnificemus Dominum,

Salvatorem omnium,

Qui de sede majestatis

Et aeternae pietatis

Eespicit humilia

Confortat et debilia,

Cujus misericordia

Pataviae ecclesia

Gaudet se patronum

Hunc habere sanctum

Maximilianum.

Asta, pater et patrone,

Tiro Christi, pastor bone,

Nobis mortis In agone,

Agonista Christi

Maximiliane.