75. De s. Siro Ticinensi.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Salvatorem Syrus sequens

Praedilectum Christum, praebens

Sacrantem matrem virginem,

Gradum tenet principalem,

Virum docens singularem,

Nam verum Deum hominem.

2. Atritus Ticinensium

Cum laude praesidentium

Per Syrum fit catholicus,

Hic salutem sitiebat,

Ad quos istum dirigebat

Auditor apostolicus.

3. Erigitur ecclesia

Et datur Christo gloria,

Cum transit sacrilegium ;

Collaudemus veritatem,

Sancti Syri probitatem,

Qua pelletur daemonium.

4. Cum viris apostolicis

Nutritus in canonicis

Attentius praedicabat

Ecclesiae mysteria

Tollebatque fastigia

Idolorum, quae damnabat.

5. Confirmant hunc miracula,

Cum suscitatur plantula

Orante matre humili,

Panduntur probabilia,

Adduntur mirabilia,

Expressa mundo fragili.

Ad Magnificat.

A. Praesul benignissime,

Tu fidei catholicae

Doctus es in infantia,

Ora pro populo,

Morum lumen optimum,

Ducatum ferens hominum

Fundis in Papia

Firmus in commisso,

Tu rector animarum,

Tu destructor et culparum,

Vigil in custodia

Gregis, quem fecisti ;

Precamur, miserere

His, quos vides oportere

Visitari gratia

Redemptoris Christi.

Ad Matutinum.

Invitatorimn.

Adoremus redemptorem,

Iesum, Dei filium,

Qui nunc Syrum praeceptorem

Fecit Ticinensium.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Turbam cernit in deserto

Famelicam et multam

Vivus panis, qui de caelo

Annonam dat augustam.

2. Pandit Andreas puerum,

Dominus interrogat:

Unde praebebit prandendum

Populo, qui venerat?

3. Dat innocens pisciculos

Syrus, quos ferebat,

Et panes hordeaceos

Auctori, qui pascebat.

Responsoria.

1. In orbe splendor oriens

Catholicae testurae,

Verbum a patre exiens

Deificae naturae,

Syrum dedit incipiens

Honestae praelaturae,

V. Hic civitates adiens,

Ac Christo cunctos colligens

Deservit creaturae.

2. Hic vir, cum Christus loquitur,

Spernit vitam fragilem,

Cum ceteris colligitur

Et ad fidem stabilem

Fortis athleta iungitur

Monstrans mundum labilem ;

V. Sermo divinus funditur,

Grex humilas erigitur

Ad pastorem nobilem.

3. Verbum spargit affluenter

Doctus Aquilegiae,

Signa facit evidenter

Superans egregie

Inimicum eminenter

Actionis optimaes

V. Postquam sanctus hic recenter

Est instructus excellenter

In doctrina gratiae.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Invocantem exaudivit

Christus cum gemitibus,

Unde Syrum huc transmisit

Firmum in amoribus.

2. Lacrimatur gens devota

Pontificem attendens,

Per quem creditur promota,

Sed manet hunc distendens.

3. In nomine tu Domini

Venisti, benedicte,

Dirigens vota populi

Fudisti verba vitae.

Responsoria.

1. Cum ingressus civitatem

Syrus esset Papiensem,

Commendatam praesuli,

Voce magna caritatem

Audiebat diffundentem,

Cum deflebant populi.

V. Declinabant falsitatem

[Et] optabant veritatem

Lacrimantes oculi.

2. Non piger, sed sollicitus

Eradicabat errores

Damnatae falsitatis,

Non horridus, sed inclitus,

Cum disseminat odores

Expressae veritatis ;

V. Sic procedit ad honores,

Sic accedit ad favores

Hic coetus civitatis.

3. Postquam fidem complantatam

Divino spectat munere

In commissis filiis,

Gentem quaerit depravatam

In Brixiensi genere,

Adhaerentem idolis.

V. Carnem daemone vexatam

Dat cum laude liberatam

In propinquis oppidis.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Ad altaris sollemnia

Frequenter in laudibus

Sollerti cum custodia

Orat pro fidelibus.

2. Iudaeus tunc incredulus

Ausu temerario

Christi corpus improvidus

Attingit ore arido.

3. Statim clamat haereticus

Sine forma mugiens,

Sed orat tune episcopus

Et fit Deo serviens.

Responsoria.

1. Arcana detegens

Reserat prophetans

Humanorum cordium,

Per haec pusillum gregem

Ampliat perducens

Ad actorem omnium.

V. Ovis fictae, fraude tectae,

Testem notam facit certe.

2. Clamans caecus [il]ustratur,

Ipse surdus et sanatur

A condolente miseris,

Vera fides diffamatur,

Spes futura commendatur

Ab hoc parente posteris.

V. Dei virtus collaudatur,

Pia mens congratulatur,

Christi fides augmentatur

Maximis miraculis.

3. Eventium, quem tertium

Sumpsit honor praesularis,

Ut dixerat propheta,

Pompeium intermedium

Sacer ordo clericalis

Consequitur assecla,

V. Relinquens corpus terrenum

Communem petit Dominum,

Rosis vernant dumeta.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Quam gloriari sufficit

Haec civitas, quae proficit

Talibus pastoribus!

Ergo Deo glorietur,

Ut per ipsum coronetur

Maximis honoribus.

2. Haec magistra civitatum

Praebet summas facultatum

Religionis Christi,

Ipsa vocat adiacentes

Et impugnat non credentes

Ad rationes Syri.

3. Orans pro grege vigilat,

Hic successores ordinat

Cathedralis infulae,

Istos doctrinis instruit,

Quas ipse Christus docuit,

Cum doceret sedule.

4. Benedicat creatura,

Dei gratis plasmatura

Excelsum creatorem,

Qui est Deus ex natura,

Homo factus in statura

Se fecit viatorem.

5. Cogita, gens incredula,

Auctoris beneficium

Sine tuo opere,

Laudemus hunc per saecula,

Clericorum collegium,

In aeterno sidere.

Ad Benedictus.

A. Vir doctus in principio

Cum spiritu cherubico

Prophetabat civitati,

Quae innixa veritati

Prospera videbat.

Procedes abundantius,

Nec locus erit vacuus,

Gaudebis excellentius

Bonis civibus repleta,

Sicut ostendebat.

Nos patrem confidentius,

Ne genus sit deterius,

Precemur affluentius,

Laetitia sit, completa,

Sicut cupiebat.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Terrae cultor optime,

Quam reperis edomitam,

Nullae culturae redditam

Noxia sectanti,

Astringe lapsus varios,

Nos fecunda subditos

Magna suscitanti.

O pater sanctissime,

Quem tenemus defensorem

Et pro nobis oratorem

Ad tribunal Dei,

Officii conditoris

Et indigni successoris

Tu memento mei.