75. De sancta Perpetua.

In 1. Vesperis.

R. Vidit Jacob scalam,

vidit et Perpetua

Quadam nocte palam

et mente prospicua

Et scandentem Satyrum,

Magnum decus martyrum.

V. Post mundi cursum

fac nos ascendere sursum,

Christe, beatorum

tutissima scala tuorum.

Ad Magnificat.

A. Perpetua

nobis auxilium,

Perpetua,

cujus consilium

Fuit, Deum

cunctis praeponere,

Patrem enim,

matrem et filium

Et mariti

dulce consortium

Propter Deum

novit contemnere.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Laudemus Christum,

qui Perpetuam

Ad coronam

duxit perpetuam.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Audit pater comprehensam

Suam natam et immensam

Reputat infamiam.

2. Studet ergo praeparare

Et eandem revocare

Vult a fide filiam.

3. Dixit ei: quid fecisti,

Cur nobis imposuisti

Sempiternam maculam?

Responsoria.

1. Laudibus egregiis

Laudemus Perpetuam,

Quae supernis gaudiis

Laudem fert assiduam,

V. Omnes imitemur,

ut ei jungi mereamur.

2. Videns constantem filiam

Et in fide persistere,

Hinc versus in insaniam

Vult oculos eruere,

V. At virtus Christi

juvat hanc, sed obviat isti.

3. Saturninus et Satyrus,

Quos nec favoris Zephyrus

Nec tonitrus minarum

Potuerunt evertere

Vel ad sinistram flectere,

Augent festum praeclarum.

V. Cum Saturnino

Satyroque simul saturari

Poscimus et secum

coelestia regna lucrari.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Finem pone tuis ceptis,

Salutaribus praeceptis

Aurem praebens credulam.

2. Numquid tu degenerabis

Generique generabis

Jacturam perpetuam ?

3. Cum juventus et honestas,

Genus, decor et potestas

Te reddant praecipuam?

Responsoria.

1. Collaudemus Revocatum,

Nunquam tamen revocatum

Ab ardore fidei,

Simul et Felicitatem,

Qui sunt ante deitatem

Quasi duo cerei.

V. Felix felicem

proles meruit genitricem,

Partu praecepto

genuit quam mensibus octo.

2. Parturiens in dolore

Parturientium more

Hoc mense praecipue,

Quaerenti, quantum doleret,

Cum hanc fera perurgeret,

Respondebat congrue:

V. Hic caro torquetur,

sed ibi pro me patietur

Sanctus sanctorum,

reputans sua damna suorum.

3. Mox post partum adducitur

Et ad theatrum trahitur

Pugnatura cum bestia,

Cruorem puerperii

Lavit unda martyrii

Hanc collocans in gloria.

V. Exora Dominum,

martyr, qui te fecit esse

In regno secum,

ut nos possimus adesse.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Tunc matrona corde laeso

Bona, inquit, verba, quaeso,

Pater, et non talia.

2. Petra nequit immutari

Nec aliud nuncupari,

Quam petrae substantia.

3. Sic et ego Christiana,

Quamdiu sum mente sana,

Nunquam dicar alia.

Responsoria.

1. Post conflictum bestiarum

Et inflicta diversarum

Poenarum supplicia

Quisque martyr Christi factus

In se Christi complet actus

Et mortis vestigia ;

V. Sorti sanctorum

societ nos rector eorum.

2. Post luctamen Aegyptii

Et post puncturam gladii

Atque nece cernua

Jam procedens ad exitum

Tradidit Deo spiritum

Beata Perpetua;

V. Det nobis, cura,

martyr, perpetua jura.

3. Felix quondam Mauritana,

Cujus urbs Tuburbitana

Floruit hac filia,

Felix nunc Evodiana,

Cujus corpus fide sana

Servat haec ecclesia.

V. Christi matrona,

te supplice sumere dona

Coelica speramus,

qui tibi munera damus.

Prosella.

Ascendant per te preces

nostrae, Perpetua,

Ad Deum, qui tibi dedit

regna perpetua.

Qui truculentis eruit

patris ex manibus

Et te servavit sibi

matris ab uberibus.

Tibi cuncti psallimus,

Te laudantes colimus

In hoc natalitio

Tuo cum tripudio.

Nostra concio

Resonet cantica

Tibi, quam laudat

Phalanx angelica,

Ad coelestia

Tandem ut gaudia

Veniamus te praeside.

In Laudibus.

Airtiphonae.

1. Suscipiat ecclesia

Solemnitatis gaudia,

Quae nobilis progenie

Et moribus ingenua

Nobis propinat hodie

Veneranda Perpetua.

2. Ad quam directo nuntio

Proconsul Armunitio

Claudi jubet in carcere

Ortam illustri genere.

3. Coelum attingit summitas

Scalae, qua unus graditur,

Ecclesiae sic unitas

Sola coelum ingreditur.

4. Scalam ascendit auream,

Virus nec serpens officit,

Sedem scandit aetheream

Justus, qui Satan despicit.

5. Fixi cultri et gladii

Juxta situm martyrii

Eis metum incutiunt,

Qui mundi poenas fugiunt.

Ad Benedictus.

A. O beata Perpetua,

Duc nos ad vitae pascua

Et horto amoenissimo,

Fructu copiosissimo,

Ostenso tibi coelitus

Remota labe penitus

Fac nos frui cum gloria.

Permansuros in patria.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Verbum legis custodiens,

Sicut mandavit Dominus,

Patrem et matrem nesciens,

Pro Christo nihilominus

Virum abjecit proprium

Et filium Perpetua

Et manus dehortaiitmm

Martyrium et genua.