73. De sancta Katharina.

In 1. Vesperis.

Super Psalmos.

A. Ave, virgo speciosa,

clarior sideribus,

Cuius vultum ac decorem

concupivit Dominus,

Funde preces creatori

pro tuis supplicibus.

Ad Magnificat.

A. Ave, gemma claritatis

ad instar carbunculi,

Ave, rosa paradisi,

more fraglans balsami,

Katharina, virgo felix,

gloriosa meritis,

Assistentes tuis festis

caeli iunge gaudiis.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Adoretur virginum rex

in saeculorum saecula,

Virgini qui Katharinae

contulit caelestia.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Virgo regalis,

fidei merito specialis,

Ut iubar in tenebris

mundo Katharina refulsit.

2. Haec Dominum caeli

complectens mente fideli,

Respuit errorem,

mundi labentis amorem.

3. Membra redemptoris

fidei Maxentius hostis

Undique caedebat,

gladius per cuncta furebat.

Responsoria.

1. Sancta virgo Katharina,

Costi regis filia,

Summo patre Deo digna

mundi sprevit gaudia,

V. Tam divinis quam humanis

erudita studiis.

2. Cogit Caesar Christi servos

libare daemoniis,

Sed tyranni virgo iussa

voce damnat libera,

V. Saevit hostis innocentes

perimens atrociter.

3. Virgo prudens et electa

Dei sapientia

Oratorum argumenta

vicit ac versutias,

V. Ab angelo confortata,

plena Dei gratia.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Caesaris intrepide

studiis praeclara sophiae

Arguit errorem

malesanum virgo furorem.

2. Non cedens monitis

mactatur verbere mitis,

Carcere damnatur,

nec virgo sic superatur.

3. Caesar, ut invictam

penitus vidit Katharinam,

Ut leo crudelis

iubet hanc discerpere poenis.

Responsoria.

1. Sponsa Christi gloriosa

gaudet inter verbera,

Nulla movent hanc promissa

nec terrent supplicia,

V. Caritate vulnerata

tendit ad caelestia.

2. Christus sanctam tenebroso

reclusam ergastulo

Miro satis atque blando

confortat alloquio;

V. Salve, virgo benedicta,

quam Christi praesentia.

3. O mater nostra,

ter sancta quaterque beata,

Cum prece devota

famulantum suscipe vota,

V. Iam Christo iuncta

sponsoque tuo sociata.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Machina poenalis

nutu dispacta tonantis,

Martyre non laesa

dedit orco milia caesa.

2. Martyr ut oravit,

gladium subit, aethera scan-

dit,

Sponsus honorque datur,

cum Christo deliciatur.

3. Virginis ex oleo,

quod manat corpore sacro,

Certa medela datur,

morbi genus omne fugatur.

Responsoria.

1. Surge, virgo, et nostras

sponso preces aperi,

Tua vox est dulcis

in aure Domini,

Quae pausas

sub umbra dilecti

Ab aestu mundi

Transfer nos

ad amoena paradisi,

V. Pulchre, Sion filia,

Pro mortali tunica

Agni tecta vellere

Et corona gloriae.

2. Corpus virgineum

Christi venerabile templum,

Monte Sina angelico

conditur obsequio,

V. Purus in aetheream

conscendit spiritus aulam.

3. O Christi pietas,

o virtus atque potestas,

Virginis ex membris

sacri fluit unda liquoris,

Unde fides aegris

infundit dona salutis,

V. Virginis ob meritum

manet hoc memorabile sig-

num.

Prosella.

1. Sospitati dedit aegros

olei perfusio,

Katharinae disputantem

adfuit praesidio.

2. Candor mentis fusi lactis

monstratur indicio,

Baptizatur uxor regis

una cum Porphyrio.

3. Sepelitur ministrante

caelesti consortio,

O quam probat sanctam Dei

rotarum confractio.

4. Ergo laudes Katharinae

concinat haec contio,

Nam qui corde poscit illam

propulsato vitio

5. Sospes ingreditur.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Aeterno regi

caelo terraque potenti

Servans morte fidem

virgo corregnat eidem.

2. Atria Ierusalem

penetrans et luminis arcem,

Haec iubilat sponso,

servit cui caelicus ordo.

3. Ad laudes vigilem

fontemque Deum sitientem

Christus suscepit,

cui virgo fidelis adhaesit.

4. Ignibus exstinctis

canit hymnum vox puerilis,

Sic nece consumpta

sponsi Katharina sub umbra.

5. Ordo puellarum

quam felix candidularum,

Cum quibus haec virgo

cantat nova cantica Christo.

Ad Benedictus.

A. Prudens et vigilans virgo,

Qualis es cum sponso illo,

Qui te elegit de mundo,

Quam pulchra, quam mira-

bilis,

Quanta luce spectabilis

Inter Sion iuvenculas

Et Ierusalem filias,

Thalamo gaudes regio

Coniuncta Dei filio.

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

A. Vox de caelis intonuit:

Veni, dilecta mea, veni,

Intra thalamum sponsi tui,

Quod postulas, impetrasti,

Pro quibus oras, salvi erunt.

drei AA:

1. Credula virgineis regina per omnia verbis

Martyrii palma gaudens conscendit ad astra,

2. Porphyrius princeps, caeli, dum credidit, heres,

Consectus summum subiit mucrone triumphum.

3. Obsequio mirae capiens alimenta columbae

Carcere virgo manet, Christi solamine gaudet.

in B:

Mater amabilis, insuperabilis ad meliora

Nos prece dirige factaque corrige deteriora.