96. De sancto Marco.

In 1. Vesperis.

Antiphonae.

1. Felix Marcus consummata

Proelii victoria

Semper sedet regnaturus

in caelesti curia.

2. Lauda Deum,

plebs christicola,

Sancti Marci sedula

Festa colens

laude magnifica.

3. Accepit mortis calicem

Marcus pro Christi nomine,

Stolam donavit simplicem

lesus in caeli cardine.

4. In convertendis populis

Ad fidem Christi sedulus

Sanctus instat oraculis

Marcus; Petri discipulus.

5. Probat suum famulum

Christus in fornace,

Tamquam aurum optimum

Caeli ponit arce.

R. Pangat coetus iste laetus

Sancti Marci proelia,

Sonent voces laude plenae

Pro eius memoria,

Caelum, terra venerentur

[Eiusdem] sollemnia;

V. Beati Marci patrocinia

Confirment in Dei gratia.

Ad Magnificat.

A. Gaude, felix

Christi familia,

Sancti Marci

colens sollemnia,

Tanti patris

donata memoria,

Cuius mundum

replent praeconia,

Qui propinet

nobis suffragia

Et perducat

ad caeli gaudia.

Ad Matutinum.

Invitatorium.

Almi Marci sollemnia

Mente colamus, Alleluia.

In 1. Nocturno.

Antiphonae.

1. Sancti Petri discipulus

Et in baptismo filius

Fuit Marcus egregius,

Evangelista maximus.

2. De tribu Levitica

Marcus duxit originem,

Quem sancti Pauli dogmata

Sibi fatentur utilem.

3. Fratrum describit precibus

Romae Christi magnalia,

Quae tradit pastor ovibus

Servanda in ecclesia.

Responsoria.

1. Veneremur sanctum Marcum

Puro corde recolentes

eiusdem sollemnia,

Quo propinet suis servis

aeterna suffragia,

V. Pangat carmen sacer chorus.

Moduletur dulcis sonus

Sancti Marci gratia.

2. Reverendus sanctus Marcus

scripsit evangelium,

Quod probans beatus Petrus

coetui fidelium

Perlegendum tradit illud

contra mundi [i]dolum,

V. Alme Marce, pater pie,

Nostrae ductor esto viae,

Te rogamus supplices.

3. Sanctus Marcus, mundi iubar,

pergit Aquilegiam,

Cuius vita et doctrina

expellit malitiam,

Quae fideli mente currit

ad baptismi gratiam;

V. Aquileiensis patria

Recepta Dei gratia

Conservat innocentiam.

In 2. Nocturno.

Antiphonae.

1. Docet Aquilegiam

Evangelista Marcus,

Congregat ecclesiam

Vir Dei praeclarus.

2. Sancti Marci clementia

Hermagora convertitur

Ac Petri providentia

Praesul ibi statuitur.

3. Pergit Alexandriam

Fidei amore,

Non timet perfidiam

Pro Christi honore.

Responsoria.

1. Fili Marce, ait Petrus,

perge Alexandriam,

Iesum praedica securus

contra idolatriam,

Ne pavescas iniquorum

hominum perfidiam;

V. Coruscat miraculis

evangelista Marcus,

Fidem Christi praedicat

populis vir sanctus.

2. Felix Marcus

Aegypti populis

Praedicabat,

fulget miraculis,

Destruuntur

templa cum idolis,

Gens ad fidem

currit mirabilis,

V. Aegyptus tota

repletur gaudiis

Ordinatis

multis ecclesiis.

3. Innocens Marcus manibus

Per civitatem trahitur

Ligatis collo manibus,

Sanguis sacer funditur,

Cunctis vociferantibus

V. Lapis, terra sanguine

Sacro inficitur

Pro Christi nomine.

In 3. Nocturno.

Antiphonae.

1. Lux immensa visitat

Evangelistam Marcum,

Carcerem illuminat

Et confortat sanctum.

2. Laus, salus mea, Domine,

Atque fortitudo,

In tuo semper nomine

[Virtutis] magnitudo.

3. In sancti Marci obitu

Terra tenebrescit,

Eius sancto transitu

Caelum hilarescit.

Responsoria.

1. Mediae noctis tempore

Suum coruscat famulum

Christus clausum in carcere,

Promittens vitae poculum,

Tollens omne fastidium;

V. Intrat Marcus

in caeli curiam,

Omnis boni

habet copiam.

2. Bis sanctus Marcus trahitur,

Plaga plagis adicitur,

Clamat ad Christum Dominum:

Tibi commendo spiritum,

Suscipe tuum famulum;

V. Christe clemens,

[redemptor] omnium,

Esto mihi

salus, refugium.

3. In alto caeli

consistorio,

Pater Marce,

splendes martyrio,

Mundum sacro

lustrans collegio

Nos defende

[tuo] praesidio

Tuo gaudentes

patrocinio;

V. Felix pater,

tua suffragia

Nos perducant

ad caeli gaudia.

In Laudibus.

Antiphonae.

1. Praeclara dies renidet,

Qua Marcus caelum penetrat,

In quo ut rosa redolet,

Nobis salutem postulat.

2. Manum viri

perfossam sobula

Sanctus sanat

baptismi undula

Eum lavans

cum sua domuncula.

3. Corpus sanctum

igni dum traditur,

Focus totus

statim exstinguitur,

Gens perversa

tota confunditur.

4. Fulgura, tonitrua

Et tempestas magna

Fugant omnes perfidos,

Cadit gens perversa.

5. Sanctum corpus tumulatur

Cum honore debito,

Gens fidelis contristatur

De patrono perdito.

Ad Benedictus.

A. ''Post angelicam adlocutionem

Deus Iesus visitare dignatus

est famulum suum eique dixit:

Pax tili, Marce, evan-

gelista meus! Ipse cum

gaudio ait: Tu es laus mea

et fortitudo, in te est omne

desiderium meum.''

In 2. Vesperis.

Ad Magnificat.

Sancte evangelista Marce,

Pastor dominici gregis,

Te deprecamur,

Ut intercedas pro nobis,

Ut mereamur,

Tecum esse in caelis.