Dicit ergo : " Et omnis mons, " id est, omnes superbi, qui alios transcendunt per elationem, sicut montes terrae planitiem. " Et insulae. " Glossa, negotiis saeculi agitati, " moli sunt de locis suis, " id est, a fide,et charitate, deserentes Christum, et adhaerentes Antichristo.

" Et reges terrae, et principes, etc. "

" Et reges terrae, " qui sciunt se et alios regere in moribus, et inde superbiunt. Augustinus : " Sola superbia bonis operibus insidiatur ut pereant. "

" Et principes, " id est, qui de potentia superbiunt, et ideo a fide recedunt. Isa. I, 23 : Principes tui infideles.

" Et tribuni, " id est, qui de scientia superbiunt. i ad Corinth. VIII, 1 : Scientia inflat. Et sicut tribunal sedes judicis appellatur, sic tribuni qui judicant alios nuncupantur. Hli ergo qui superbiunt de vita, appellantur reges : qui de potentia, principes : qui de scientia, tribuni.

" Et divites, et fortes. " Hic dicit fieri immutationem in cupidis, qui divites sunt in possidendo, fortes in acquirendo, et retinendo, et acquisita multiplicando. Tales sunt divites in temporalibus, pauperes in spiritualibus.

" Et fortes, " ad spoliandum pauperes, sed in bello contra diabolum debiles : " et omnis servus, " id est, libidini deditus, " et liber, " a lege rationis. Ad Roman. VI, 20 : Cum servi essetis peccati, liberi fuistis justitiae.

" Absconderunt se, " id est, abscondere desiderant. Praeteritum pro futuro. "In speluncis, " ut lateant ibi : " et in petris, " ut refugium habeant, "montium, " id est, daemonum qui sunt alti per superbiam. Psal. lxxiii, 3 : Superbia eorum qui te oderunt, etc.

" Et dicunt montibus et petris, etc. "

" Et dicunt, " scilicet desiderando, " montibus ei petris, " id est, daemonibus altis et duris, in quibus putabant se habere tutam protectionem: " Cadite super nos, " id est, inclinate vos ad nostrum auxilium, ut a praesentia judicis nos protegatis. " Et abscondite nos a facie sedentis super thronum, " id est, a praesentia judicis, vel Christi, Vel, " Sedentis super thronum, " id est, Patris Ecclesiae praesidentis.

" Et ab ira Agni, " id est, Christi hominis, qui in ira sua conturbabit eos .

" Quoniam venit dies magnus irae, etc. "

Quasi dicat: Necesse est ut hoc faciatis, et nos abscondatis, " quoniam venit dies magnus irae ipsorum, " id est, Patris sedentis et Agni, id est, Christi. Joel. II, 11: Magnus dies Domini et terribilis valde, et quis sustinebit, etc.

" Et quis poterit stare ? " Quasi dicat: Nullus. Malach. III, 2 : Quis poterit stare ad videndum eum ?

Aliter exponitur illud : " Et omnis mons, et insulae, etc, " de bonis qui magnitudine tribulationis concussi, separabunt se fide et opere a malis, et suffragia Angelorum sanctorum postulabunt, ut eorum precibus mereantur paenas evadere, et misericordiam judicis consequantur. Haec expositio est in Glossa.

Hic sunt dubitabilia.

Super illo verbo v. 8 : " Interficere gladio, fame, et morte. " Contra : Amos, viii, 11 : Mittam famem in terram, non famem panis, neque sitim aquae, sed audiendi verbum Dei . Si ergo Deus famem mittit, quid committit qui eos fame interficit ?

Responsio Haymonis:" Quod Deus facit justo judicio, diabolus facit invasione, et mala voluntate. "